шплінт, ‑а, М ‑нце, м.
Спец. Дэталь у выглядзе невялікага драцянога стрыжня, якая выкарыстоўваецца ў машынабудаванні для замацавання на вале дробных дэталей і папярэджвання самаадкручвання гаек. — Ну! Віцька гайку адкруціў і шплінт дастаў. Вось, кажа, праз гэты шплінт зламалася важная дэталь. Трэба, маўляў, усё развінчваць. Савіцкі.
[Ням. Splint.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мулю́ра
(фр. moulure = разьбленне)
архіт. аблом, дэталь, профіль.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
чаўно́к, ‑нака, м.
1. Дэталь у ткацкім станку, якая мае форму чоўна, з пражай для пракладвання ўточнай ніці. За кроснамі сядзіць Наста. Лоўка бегае чаўнок, моцна так набіліцы стукаюць, снуецца тонкая пража-кужаль, прыбівае ніткі бёрда к палатку. Каваль.
2. Дэталь у швейнай машыне з двухніткавым швом, якая падае ніжнюю нітку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абца́с, -а, мн. -ы, -аў, м.
Дэталь абутку ў выглядзе падстаўкі, якая прыпадымае пятку вышэй узроўню наска.
Боты на высокіх абцасах.
◊
Трымаць пад абцасам каго-н. — трымаць у поўным падпарадкаванні.
|| памянш. абца́сік, -а, мн. -і, -аў, м.
|| прым. абца́савы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мікраскапі́чны, -ая, -ае.
1. Зроблены, даследаваны пры дапамозе мікраскопа.
М. аналіз.
2. Вельмі малы, які можна ўбачыць толькі пад мікраскопам.
Мікраскапічныя клеткі.
3. перан. Вельмі маленькі, нязначны па велічыні, памерах.
Мікраскапічная дэталь.
|| наз. мікраскапі́чнасць, -і, ж. (да 2 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спо́йлер
(англ. spoiler)
засцерагальная дэталь на кузаве аўтамабіля.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
detal, ~u
м.
1. дэталь; падрабязнасць;
opowiedzieć z ~ami — расказаць з падрабязнасцямі;
2. буд. архіт. дэталь;
3. рознічны гандаль; розніца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
абтачы́ць¹, -тачу́, -то́чыш, -то́чыць; -то́чаны; зак., што.
На такарным станку ці з дапамогай якіх-н. інструментаў надаць чаму-н. патрэбную форму, зрабіць гладкім, роўным.
А. дэталь.
|| незак. абто́чваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. абто́чка, -і, ДМ -чцы, ж. і абто́чванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мушту́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
1. Частка папяроснай гільзы, якую бяруць у рот пры курэнні, а таксама невялікая трубачка, у якую ўстаўляецца папяроса.
2. Дэталь духавога інструмента, якую ў час ігры бяруць у рот або прыкладаюць да губ.
|| прым. муштуко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
штурха́ч, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Дэталь, прыстасаванне для падштурхоўвання чаго-н. (спец.).
Ш. клапана.
2. Дапаможны паравоз у хвасце цягніка або самаходнае судна, якое штурханнем рухае баржы (спец.).
3. перан. Чалавек, якому даручана падштурхнуць, паскорыць патрэбную ў дадзены момант справу (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)