больш, прысл.

1.

Выш. ст. да прыслоўя многа. Трэба шмат чытаць, каб б. ведаць.

2. З колькаснымі назоўнікамі абазначае перавышэнне ўказанай колькасці.

Б. за гадзіну.

Б. за кіламетр.

3. У спалучэнні з прыметнікам або прыслоўем служыць для ўтварэння выш. ст.

Б. рашучы хлопец.

4. Далей, у далейшым.

Б. не буду.

5. Пераважна, галоўным чынам.

Ехаць давялося б. лесам.

◊

Ні больш ні менш (як) (разм.) — роўна столькі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

На́ймі ў выразе: наймі відзець — бачыць сваімі вачамі (іўеў., Сл. ПЗБ). Відаць, са спалучэння на імя (ведаць), першапачаткова ’добра, дакладна (ведаць)’, пасля ў выніку дээтымалагізацыі спалучаецца і з іншымі дзеясловамі; канцавое і адлюстроўвае, відаць, змененае -е (< на́йме). Параўнанне з польск. przynajmniej ’прынамсі’ (Сл. ПЗБ) не мае падстаў, бо не стасуецца да прыведзенага кантэксту. Дакладная паралель чэш. najmę, славац. najmä ’іменна’ (ад jmerio, Махэк₂, 230), серб.-харв. найме ’а іменна’. Гл. таксама Копечны, LF, 89, 1966, 1, 82–86.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

я́ўка ж., в разн. знач. я́вка;

я. на сход абавязко́вая — я́вка на собра́ние обяза́тельна;

ве́даць я́ўку — знать я́вку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Паведамле́нне ’дзеянне паводле дзеясл. паведамляць — паведаміць, тое, аб чым паведамляюць; дакумент, які ўтрымлівае звесткі аб чым.-н.’ (ТСБМ). Дэрыват ад паведаміць (гл. ведаць); апошняе калькіруе польск. powiadamiać (Гіст. лекс., 256).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

паднаго́тная, ‑ай, ж.

Разм. Праўда, ісціна, падрабязнасці чаго‑н., якія старанна ўтойваюцца. Ведаць усю паднаготную. □ Некаторыя празаічныя творы Коласа («Выбар старшыні», «Андрэй-выбаршчык») крытыкуюць камедыю выбараў органаў царскай улады, раскрываюць усю паднаготную гэтых выбараў. «Полымя».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пасве́дчанне ’пацвярджэнне’ (ТСБМ, Нас.), пасвядчэ́нне ’засведчанне’ (Яруш.). Да пасве́дчыць ’сцвердзіць, засведчыць што-н.’, ’выступіць у ролі сведкі’ < све́дка (гл.) < ве́даць. Станаўленне бел. лексем адбывалася пад уплывам польск. poświadczenie, poświadczyć, świadek ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

full​3 [fʊl] adv.

1. пра́ма;

full in the face/eyes пра́ма ў твар/у во́чы

2. ве́льмі;

know full well ве́льмі до́бра ве́даць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gen [dʒen] n. BrE, infml (on) інфарма́цыя, (праўдзівыя або поўныя) зве́сткі;

I want all the gen on him. Я хачу ведаць пра яго ўсё.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

kénnen* vt ве́даць, знаць, быць знаёмым (з кім-н., з чым-н.);

kein Maß ~ не ве́даць ме́ры;

sich vor Zorn nicht ~ не по́мніць сябе́ ад гне́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

cognizance

[ˈkɑ:gnɪzəns]

n.

1) ве́даньне n.; усьведамле́ньне, разуме́ньне n.

to have cognizance of plots — ве́даць пра змо́вы

2) юрысды́кцыя, адка́знасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)