адстрачы́ць, ‑страчу, ‑строчыш, ‑строчыць;
1. Прастрачыць, прашыць што‑н.
2. Скончыць страчыць (пра кулямёт і інш.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адстрачы́ць, ‑страчу, ‑строчыш, ‑строчыць;
1. Прастрачыць, прашыць што‑н.
2. Скончыць страчыць (пра кулямёт і інш.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПАМО́РСКАЕ ПААЗЕ́Р’Е (Pojezierze Pomorskie),
узгорыстая раўніна на
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bedáuerlich
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bedáuernswert, bedáuernswürdig
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
béispielhaft
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bemérkenswert
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bemítleidenswert, bemítleidenswürdig
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ménschenwürdig
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
stáunenswert
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verdíenstlich
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)