brass hat

Sl.

1) вышэ́йшы афіцэ́р

2) сано́ўнік -а m., высо́кі ўрадо́вец

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

служы́вы м. уст. разм. Soldát m -en, -en; Militär m -s, -s (афіцэр)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ад’юта́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Афіцэр, прызначаны для выканання даручэнняў военачальніка або абавязкаў штабной службы. У хату ўвайшоў Міша Глінскі, ад’ютант камандзіра. Кулакоўскі.

[Ад лац. adjutans, adjutantis — памочнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Sícherheitsoffizier m -(e)s, -e афіцэ́р слу́жбы бяспе́кі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wáffenoffizier m -s, -e афіцэ́р збройна-тэхні́чнай слу́жбы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэманцёр

(фр. remonteur)

афіцэр дарэвалюцыйнай рускай арміі, які займаўся закупкай коней для войска.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бы́ўшы

1. прил., см. былы́ 2;

б. афіцэ́р — бы́вший офице́р;

2. деепр. бу́дучи;

б. студэ́нтам — бу́дучи студе́нтом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

драгу́н, ‑а, м.

У дарэвалюцыйнай Расіі і ў некаторых краінах Еўропы — салдат або афіцэр некаторых кавалерыйскіх часцей, здольных весці бой і ў спешаным страі.

[Фр. dragon.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўсхва́твацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Усхваціцца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае. Адразу ўсе паўсхватваліся, толькі высокі афіцэр застаўся сядзець. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ардына́рац, ‑рца, м.

1. Уст. Афіцэр для даручэнняў пры камандуючым.

2. Ваеннаслужачы пры камандзіру або пры штабе для сувязі, выканання асобных даручэнняў і асабістых паслуг.

[Ням. Ordonnanz, фр. ordonnance — веставы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)