nteroffizier m -s, -e у́нтэр-афіцэ́р, падафіцэ́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сувязны́

1. связно́й;

с. афіцэ́р — связно́й офице́р;

2. в знач. сущ. связно́й;

партыза́нскі с. — партиза́нский связно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

brass hat

Sl.

1) вышэ́йшы афіцэ́р

2) сано́ўнік -а m., высо́кі ўрадо́вец

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

РАЗЛІ́К (ваен.),

група ваеннаслужачых, якая непасрэдна абслугоўвае гармату, мінамёт, пускавую ўстаноўку і інш. віды зброі і тэхнікі; першасная арганізац. адзінка (падраздзяленне) у артылерыі, ракетных войсках, ППА, войсках сувязі і інш. Р. узначальвае камандзір (афіцэр, прапаршчык або сяржант). Колькасць асабовага складу ў Р. залежыць ад віду (сістэмы) зброі (тэхнікі).

М.​Г.​Нікіцін.

т. 13, с. 258

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

служы́вы м. уст. разм. Soldt m -en, -en; Militär m -s, -s (афіцэр)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АД’Ю́НКТ (ад лац. adjunctus далучаны),

1) у некаторых краінах Зах. Еўропы і ў Расіі асоба, якая праходзіць навук. стажыроўку; памочнік кіраўніка кафедры, прафесара, акадэміка; малодшая навук. пасада. У АН, ун-тах, некат. ВНУ Расіі пасля ўвядзення Статута 1863 званне ад’юкт заменена на званне дацэнт.

2) У некаторых краінах СНД афіцэр, які займаецца ў ад’юнктуры.

т. 1, с. 148

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КІН-КАМІ́НСКІ (Уладзімір Тадэвушавіч) (14.11.1950, Мінск — 10.1.1995),

бел. акцёр. Сын Т.К.Кін-Камінскага. Скончыў Бел. тэатр.-маст. ін-т (1972). Працаваў у Нац. акад. т-ры імя Я.​Купалы. Творчасці ўласцівы майстэрства пераўвасаблення, пошук выразных сцэн. фарбаў, імправізацыя, часам іранічнае стаўленне да персанажа: Драгун («Парог» А.​Дударава), Сяржант («Цынкавыя хлопчыкі» С.​Алексіевіч), Мужык («Страсці па Аўдзею» У.​Буграмеева), Польскі афіцэр, Начальнік патруля і Нямецкі афіцэр («Тутэйшыя» Я.​Купалы, Дзярж. прэмія Беларусі 1993), Жорж («Дзверы стукаюць» М.​Фермо), сяржант Допель («Гаральд і Мод» К.​Хігінса і Ж.​К.​Кар’ера), Я («Дом на мяжы» С.​Мрожака). У тэатры-лабараторыі нац. драматургіі «Вольная сцэна» выконваў ролі Падушкападобнага («Ку-Ку» М.​Арахоўскага), Сяржанта («Сабака з залатым зубам» У.​Савуліча). У 1992—93 у Беластоцкім драм. т-ры: Х.Х., Ян («Эмігранты» і «У адкрытым моры» Мрожака), Майстар («Тэрмінатар» П.​Хандке), Восіп («Рэвізор» М.​Гогаля).

М.​А.​Бартніцкая.

т. 8, с. 271

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ад’юта́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Афіцэр, прызначаны для выканання даручэнняў военачальніка або абавязкаў штабной службы. У хату ўвайшоў Міша Глінскі, ад’ютант камандзіра. Кулакоўскі.

[Ад лац. adjutans, adjutantis — памочнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Scherheitsoffizier m -(e)s, -e афіцэ́р слу́жбы бяспе́кі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wffenoffizier m -s, -e афіцэ́р збройна-тэхні́чнай слу́жбы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)