Гу́шча ’гушча’, гушча́р ’гушча’. Прасл. *gǫšča ’гушча’ (у розных значэннях: ’лес’, ’асадак’). Агляд форм гл. у Трубачова, Эт. сл., 7, 89–90. Гл. яшчэ Фасмер, 1, 479. Зыходнае *gǫstja (ад прыметніка *gǫstъ ’густы’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

feces

[ˈfi:si:z]

n., pl.

1) кал -у m.

2) адкі́ды pl. only; аса́дак -ку m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Níederschlag m -(e)s, -schläge

1) аса́дак

2) pl атмасфе́рныя апа́дкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адстая́цца, ‑стаіцца; зак.

1. Пастаяўшы нейкі час, даць асадак, адстой (пра вадкасць). Семнаццаціметровая тоўшча вады адстаялася, утварыўшы тры слаі. М. Стральцоў.

2. перан. Набыць канчатковы ўстойлівы выгляд (пра думкі, погляды). Усё там [у маленстве] ясна, міла здалёк, адстаялася ў часе, выдатна вынашана, нават і ў сорак пяць гадоў. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fusy

fus|y

мн. асадак; гушча;

wróżyć z ~ów — варажыць на кававай гушчы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Жу́рка ’пэўныя гатункі негустой стравы’ (Сл. паўн.-зах., Шатал.), ’гнаявая жыжка’ (Сл. паўн.-зах.). Памянш. ад жура, жур. Для другога значэння параўн. чэш. žur ’гразь у вадаёме, асадак’ (Малько, Географическая терминология чешского и словацкого языков, 1974, с. 94).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Náchgeschmack m -(e)s прысма́к;

éinen bítteren ~ hinterlássen* перан. пакі́нуць непрые́мны аса́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Héfe f -, -n

1) дро́жджы

2) аса́дак, шумаві́нне;

die ~ der Geséllschaft падо́нкі грама́дства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sedimént n -s, -e

1) мед. аса́дак, адсто́й

2) геал. адкла́ды, напластава́нне, наслае́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

residue

[ˈrezɪdu:]

n.

1) аста́ча f., аста́так -ку m., рэ́шткі pl., аса́дак -ку m.

The syrup had dried up, leaving a sticky residue — Сыро́п вы́парыўся, пакінуўшы лі́пкі аса́дак

2) Law ча́стка спа́дчыны, яка́я застае́цца пасьля́ спла́ты ўсіх даўго́ў, выда́ткаў ды і́ншых спа́дчыньнікаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)