гарну́цца

1. (туліцца, лашчыцца) sich ánschmiegen (да каго-н. an A);

2. (мець схільнасць да чаго-н.) néigen vi (zu D); sich begéistern (für A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адваро́тны

1. (які вядзе назад) Rück-, rǘckgängig, rǘckläufig;

2. (супрацьлеглы) úmgekehrt, entgégengesetzt;

у адваро́тным напра́мку in entgégengesetzter Ríchtung;

мець адваро́тную сі́лу юрыд. rückwirkende Kraft háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

voráushaben* vt (vor j-m) ме́ць перава́гу (у чым-н., перад кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

besítzen* vt мець, вало́даць (чым-н.);

die Áchtung der Fréunde ~ карыста́цца пава́гай сябро́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gültig a сапра́ўдны, зако́нны;

~ sein мець сі́лу, ужыва́цца, быць у абарачэ́нні (пра манеты)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Humór m -s гу́мар;

áusgelassener ~ во́льныя жа́рты;

Sinn für ~ háben мець пачуццё гу́мару

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gefólge n -s, -

1) сві́та; дружы́на; эско́рт

2) вы́нік;

im ~ háben мець вы́нікам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

géilen vi

1) быць юрлі́вым, пажадлі́вым

2) біял. мець це́чку, быць у це́чцы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gesícht II n -(e)s, -e пры́від, здань;

~e háben мець пры́віды, галюцыні́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дапусці́ць, -пушчу́, -пу́сціш, -пу́сціць; -пу́шчаны; зак.

1. каго (што) да каго-чаго. Дазволіць каму-н. удзельнічаць у чым-н. або мець доступ куды-н.

Д. да экзаменаў.

Д. да работы.

2. што. Зрабіць што-н. міжвольна.

Д. памылку.

3. Дазволіць што-н. зрабіць, чаму-н. адбыцца.

4. Палічыць за магчымае, верагоднае.

Не магу нават думкі такой д.

5. Прыладзіць, прыгнаць што-н. да чаго-н.

Д. дзверы да вушака.

Д. аконную раму.

|| незак. дапуска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. дапушчэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)