эпіфі́з, ‑а,
1. Верхні мазгавы прыдатак; шышкападобная залоза ў пазваночных жывёл і чалавека.
2. Сустаўны канец доўгіх трубчастых касцей.
[Ад грэч. épífisis — шышка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эпіфі́з, ‑а,
1. Верхні мазгавы прыдатак; шышкападобная залоза ў пазваночных жывёл і чалавека.
2. Сустаўны канец доўгіх трубчастых касцей.
[Ад грэч. épífisis — шышка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эўдэмані́зм, ‑у,
[Ад грэч. eudaimonía — шчасце.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
юсціро́ўка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запа́рны
1. (служащий для запарки) запарно́й, запа́рный;
2. (служащий для заварки) заварно́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асвятлі́цца
1.
2.
1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адве́шаны
1. отдёрнутый;
2. вы́пяченный, оттопы́ренный;
3.
1-3
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́сечны
1.
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перадзіра́ць
1. перерыва́ть;
2.
3. (на тёрке) перетира́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
малява́льны
1.
2. (предназначенный для рисования) рисова́льный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
маркірава́ць I
маркірава́ць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)