zdradzać
1. kogo/co здраджваць каму/
2. праяўляць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zdradzać
1. kogo/co здраджваць каму/
2. праяўляць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
odpowiednio
do czego адпаведна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
towarzyszący
towarzysząc|ykomu/czemu які суправаджае каго/што; спадарожнічае каму/
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
уго́дничать
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
культ, ‑у,
1. Рэлігійнае служэнне бажаству і звязаныя з гэтым рэлігійныя абрады.
2.
[Лац. cultus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маню́ка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́ля, ‑і і гу́ла, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даве́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Аказаўшы давер’е, даручыць каму‑,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дагадзі́ць, ‑гаджу, ‑годзіш, ‑годзіць;
Задаволіць каго‑н., зрабіўшы яму што‑н. прыемнае, патрэбнае і пад.; уладзіць (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзесяціго́ддзе, ‑я,
1. Прамежак часу ў дзесяць год.
2. Гадавіна чаго‑н., што адбылося ці пачалося дзесяць год таму назад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)