узвядзе́нне ср.
1. взведе́ние, возведе́ние;
2. возведе́ние;
3. возведе́ние, произведе́ние;
4. мат. возведе́ние;
1-4 см. узве́сці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хі́бнасць ж.
1. непра́вильность, нето́чность, погре́шность;
2. мат. погре́шность;
абсалю́тная х. — абсолю́тная погре́шность;
адно́сная х. — относи́тельная погре́шность
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шматзна́чнасць ж.
1. многозначи́тельность;
2. вырази́тельность, многозначи́тельность;
3. мат. многозна́чность;
4. лингв. многозна́чность;
1-4 см. шматзна́чны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ардына́та
(лац. ordinatus = упарадкаваны)
мат. назва аднаго з двух лікаў, якія вызначаюць становішча пункта на плоскасці адносна прамавугольнай сістэмы каардынат.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
катэно́ід
(ад лац. catena = ланцуг + -оід)
мат. паверхня, якая ўтвараецца вярчэннем ланцуговай лініі вакол прамой, што з’яўляецца воссю гэтай лініі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цыкло́іда
(гр. kykloeides = кругападобны)
мат. крывая лінія, што апісваецца пэўным пунктам круга, які коціцца без слізгання па нерухомай прамой лініі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экспане́нта
(лац. exponens, -ntis = які выстаўляе напаказ)
мат. паказальная функцыя, г.зн. функцыя выгляду y = ax, дзе x — незалежны пераменны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экстрэ́мум
(лац. extremum = край, канец)
мат. найбольшае і найменшае значэнні якой-н. функцыі; ужываецца для аб’яднання паняццяў максімуму і мінімуму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
забало́нне Месца за абалоннем, за падолам (гл.) Віц. (Рам. Мат.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
ЗАСЛУ́ЖАНЫ РАБО́ТНІК ЖЫЛЛЁВА-КАМУНА́ЛЬНАЙ ГАСПАДА́РКІ БЕЛАРУ́СКАЙ ССР,
ганаровае званне, якое прысвойвалася высокакваліфікаваным рабочым, інж.-тэхн. работнікам і служачым жыллёва-камунальнай гаспадаркі, якія бездакорна прапрацавалі ў галіне не менш як 10 гадоў і асабліва вызначыліся ў выкананні планавых заданняў і сацыяліст. абавязацельстваў, ва ўкараненні новай тэхнікі і перадавых метадаў працы, у далейшым развіцці мат.-тэхн. базы галіны, забеспячэнні захаванасці і паляпшэнні эксплуатацыі жыллёвага фонду і аб’ектаў камунальнай гаспадаркі, павышэнні эканам. эфектыўнасці вытворчасці, якасці жыл. і камунальных паслуг і культуры абслугоўвання насельніцтва, у справе падрыхтоўкі кадраў, і актыўна ўдзельнічалі ў грамадскім жыцці. Устаноўлена Указам Прэзідыума Вярх. Савета БССР ад 28.7.1978, прысвойвалася Прэзідыумам Вярх. Савета БССР. Існавала да 1986.
Заслужаныя работнікі жыллёва-камунальнай гаспадаркі БССР
1979. А.М.Федарэнка.
1980. М.У.Аляксеенка, Г.А.Багданаў, Дз.Р.Мамонцьеў, В.Дз.Марозаў, А.Ц.Міхаліцын.
1981. У.Ц.Антоненка, Я.А.Асонаў, У.М.Кісялёў, М.П.Фальковіч.
1982. Л.Б.Авяр’янаў, М.А.Казлоў, А.Я.Рагатка, В.А.Шэкун.
1983. С.І.Галушка, М.П.Лысянкоў, А.А.Стэльмах.
1984. В.А.Баркун, Г.В.Габрыянчык.
1985. А.М.Акулін.
1986. І.С.Каструбай.
т. 6, с. 563
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)