Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zepsuć
зак.
1. сапсаваць;
zepsuć zabawkę — сапсаваць (зламаць) цацку;
2. сапсаваць; разбэсціць;
zepsuć dziecko — сапсаваць (разбэсціць) дзіця
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
creeper
[kri:pər]
n.
1) паўзу́н -а́m. (дзіця́), паўзу́ха f.
2) паўзу́чая расьлі́на; жывёліна з паўзуно́ў
3) Tech. дра́га f.; паўзу́н -а́m.
•
- creepers
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
neglected
[nɪˈglektɪd]
adj.
занядба́ны, недагле́джаны
a neglected child — недагле́джанае дзіця́
neglected studies — закі́нутая вучо́ба
a neglected house — недагле́джаны дом
a neglected garden — запу́шчаны гаро́д
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pack away, pack off
а) пасыла́ць, адпраўля́ць
The child was packed off to bed — Дзіця́ адпра́вілі спаць
б) рапто́ўна пайсьці або́ пае́хаць; выехаць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
prattle
[ˈprætəl]1.
v.
1) лепята́ць; гавары́ць невыра́зна (як дзіця́)
2) балбата́ць, мало́ць языко́м
3) зюзю́каць (як немаўля́тка)
2.
n.
лапата́ньне, зюзю́каньне, балбата́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ланча́к ’аднагадовая свойская жывёла’ (Гарб.), лоншчу́к ’двухгадовае жарабя’ (пруж., Зн. дыс.), рус.лончак, лоньчак, лоншак, ланчик, лоньшак ’тс’, ’аднагадовае дзіця’, польск.łońszczak, славін.łojscak, в.-луж.łońsak, славац.lanštiak, славен.lanščak, lanjšcak. Прасл.olribščakv ’жывёла, якая нарадзілася ў мінулым годзе’ (Слаўскі, 5, 192–193). Да лонскі < лоні (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Луза́н ’спелы арэх, які сам вывальваецца з гранкі’ (ТСБМ, ТС), лузане́ц ’тс’ (Маш.; бялын., Янк. Мат.; ветк., Мат. Гом.), лу́занік ’тс’ (ТС), луза́нчык ’тс’ (Янк. 3.). Да луза́ць (гл.). Аб суфіксе ‑ан‑ гл. Сцяцко (Афікс. наз., 26). Сюды ж пераноснае паводле падабенства луза́н ’здаровае, тоўстае дзіця’ (кір., Нар. сл.).
Стаць крывым, няроўным, перакошаным; пахіліцца. Пакрывіліся дошкі. □ Драўляныя сцены дзе-нідзе пакрывіліся ад часу, а месцамі бярвенне са сцен павыпіналася і ледзь ліпела.Броўка.Раскошная веранда цяпер пакрывілася.Асіпенка.// Зрабіць грымасу ад якога‑н. пачуцця; скрывіцца. — А Наталка, дзіця мілае, пашукай грыбкоў, — сказаў дзед і пакрывіўся, мусіць ад болю.Мыслівец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няста́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які не дасягнуў сталасці, поўнага развіцця. Па гэтых сваіх слязах.. [Чыжык] раптам адчуў, якое ён усё ж, па сутнасці, яшчэ дзіця, яшчэ юнак, яшчэ нясталы чалавек, яшчэ падлетак.Лупсякоў.