moody [ˈmu:di] adj.

1. (пра чалавека) які́ ча́ста і ху́тка змяня́е свой настро́й

2. у дрэ́нным настро́і;

Why are you so moody today? Чаму ў цябе сёння такі дрэнны настрой?

3. су́мны, сму́тны, марко́тны (пра фільм, музыку, месца)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bestow

[bɪˈstoʊ]

v.t.

1) дарава́ць; аддава́ць

to bestow honors — аддава́ць паша́ну, ушано́ўваць

2) надава́ць

to bestow attention — надава́ць ува́гу чаму́

to bestow time — прысьвяча́ць час на што

3) аддава́ць за́муж

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

całkowicie

цалкам; зусім;

włosy całkowicie siwe — зусім сівыя валасы;

poświęcić się czemu całkowicie — цалкам прысвяціць сябе чаму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zdradzać

незак.

1. kogo/co здраджваць каму/чаму; выдаваць каго/што;

zdradzać tajemnice — выдаваць таямніцу;

2. праяўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odpowiednio

do czego адпаведна чаму, згодна з чым;

odpowiednio do czasu (okoliczności) — у адпаведнасці з часам (абставінамі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

towarzyszący

towarzysząc|y

komu/czemu які суправаджае каго/што; спадарожнічае каму/чаму; суправаджальны;

osoba ~a — суправаджальная асоба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уго́дничать несов., разг. удыга́ць (перад кім, перад чым); (угождать) дагаджа́ць, гадзі́ць, нараві́ць (каму, чаму); (подольщаться) падла́шчвацца (да каго, да чаго); (подлизываться) падлі́звацца (да каго, да чаго);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

культ, ‑у, М ‑льце, м.

1. Рэлігійнае служэнне бажаству і звязаныя з гэтым рэлігійныя абрады. Культ бога Сонца ў язычнікаў. Служыцелі культу.

2. перан.; каго-чаго. Сляпое пакланенне каму, чаму‑н., абагаўленне каго‑, чаго‑н. Культ асобы. Культ «чыстага мастацтва». Культ прыгажосці.

[Лац. cultus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маню́ка, ‑і, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑нюцы, Т ‑ай (‑аю), ж.

Разм. Той, хто маніць, хто не кажа праўды; хлус. І чаму ўжо так павялося, што паляўнічых і рыбакоў лічаць страшэннымі фантазёрамі, а часамі нават проста манюкамі? Ляўданскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гу́ля, ‑і і гу́ла, ‑ы, ж.

Абл. Гуз, жаўлак. — Ты чаму гэта не сказаў, што пчала ўджаліла цябе ў лоб? Я адразу знайшоў бы дзьмухавец і яго сокам памагаў бы ранку. Нічога б не было, а то, бач, якая гуля вырасла! Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)