бло́ кшыў
(англ. block-ship)
корпус старога судна , з якога знята абсталяванне і якое прызначана для плывучага складу або жылля.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ге́ льмпарт
(англ. helmport, ад helm = стырно + port = адтуліна)
адтуліна ў кармавой частцы корпуса судна , праз якую праходзіць вось руля.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ру́ дэрпіс
(англ. rodder-piece, ад rodder = руль + piece = частка)
вертыкальная частка рулявой рамы, да якой мацуецца плоскасць руля судна .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тана́ ж
(фр. tonnage)
1) водазмяшчэнне судна або грузапад’ёмнасць транспарту ў тонах ;
2) вага якой-н. прадукцыі, выражаная ў тонах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фелю́ га
(іт. feluca, ад ар. fulûk = лодка)
невялікае паруснае бяспалубнае прамысловае судна на Міжземным, Чорным, Азоўскім і Каспійскім морах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фок
(гал. fok)
мар. судна або трохвугольны парус на судне з адной мачтай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бала́ ст
(англ.
1) спецыяльны груз для забеспячэння правільнай асадкі і ўстойлівасці судна , для рэгулявання вышыні палёту аэрастата;
2) шчэбень або пясок, якім засыпаюць чыгуначнае палатно;
3) перан.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
вартавы́
1. прил. о́ й;
~во́ е су́ дна — сторожево́ е су́ дно;
в. ка́ тар — сторожеви́ к;
2. в знач. сущ. о́ й; карау́ льный;
зме́ на ~вы́ х — сме́ на часовы́ х;
3. в знач. сущ.
а́ рмія — ве́ рны в. Радзі́ мыа́ рмия — ве́ рный страж Ро́ дины;
○ ~вы́ я агні́ ы́ е огни́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ава́ рыя ж.
1. Pá nne f пашкоджанне , паломка ); Ú nfall m няшчасны выпадак ); Verké hrsunfall m транспартная ); Havarí e [-vɑ-] f í ¦en (судна самалёт );
пацярпе́ ць ава́ рыю ú nglücken vi s é ine Havarí e erlé iden* [haben], havarí eren (пра самалёт , судна é ine Pá nne há ben (пра аўтамашыну );
2. тэх. f
3. перан. разм. á nne f
◊
пацярпе́ ць ава́ рыю á ben, é ine Pá nne há ben
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ілюміна́ тар 1 ‑а, м.
Круглае воданепранікальнае акно ў борце або ў палубе судна . Задраіць ілюмінатары. □ Вецер мацнее, хвалі робяцца ўсё большымі, б’юць у барты, заліваюць ілюмінатары. В. Вольскі . // Касманаўты падышлі да ілюмінатара. У бясконцай цемры бездапаможна трапятаўся.. прамень магутнага цэнтральнага пражэктара. Шыцік .
ілюміна́ тар 2 ‑а, м.
Спецыяліст, які наладжвае ілюмінацыю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)