шча́ўе, -я, н.
Травяністая і паўкуставая расліна сямейства драсёнавых з прадаўгаватым ядомым лісцем кіслага смаку, а таксама страва, прыгатаваная з лісця гэтай расліны.
Сакавітае ш.
Сёрбаць ш.
|| прым. шча́ўевы, -ая, -ае.
Шчаўевая кіслата.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
plant1 [plɑ:nt] n. раслі́на;
house/indoor/pot plants ха́тнія раслі́ны;
garden plants садо́выя раслі́ны;
Don’t forget to water the plants. Не забудзь паліць расліны.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sickly [ˈsɪkli] adj.
1. хвараві́ты;
a sickly plant кво́лая раслі́на;
a sickly smile бязра́дасная ўсме́шка
2. мо́ташны, мо́ташлівы;
a sickly green colour ядаві́та-зялёны ко́лер
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
раслі́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Памянш.-ласк. да расліна; невялікая, дробная расліна. Яны прывыклі глядзець на луг не проста, як на траву, а адрозніваць у гэтай траве безліч асобных раслінак. Чарнышэвіч. І, здаецца, ажываюць раслінкі, напіўшыся, абмыўшыся чыстай жыватворнай вільгаццю. Барашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АСТЭРАКАЛАМІ́Т (Asterocalamites),
дрэвападобная расліна, якая адносіцца да членістасцябловых з позняга дэвону, ранняга карбону. Вонкавая паверхня сцябла мае падоўжныя рэбры, якія прадаўжаюцца ў сумежных міжвузеллях. Лісце ў кальчаках, якія паўторна разгаліноўваюцца, генератыўныя органы ў выглядзе рыхлых шмат’ярусных стробілаў.
т. 2, с. 60
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бу́сельнік, ‑у, м.
Травяністая лугавая расліна сямейства гераневых з перыстым лісцем і чырванаватымі кветачкамі ў парасонанадобных суквеццях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўчая́гада, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Ядавітая кусцікавая расліна сямейства ваўчаягадавых з ружовымі кветкамі і чырвонымі ягадамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўтако́рань, ‑ю, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства казяльцовых, з мясістых каранёў якой здабываюць сродак для спынення крыві.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гары́ца, ‑ы, ж.
Травяністая расліна сямейства гваздзіковых з паўзучымі тонкімі сцябламі, якая расце на мокрых месцах; дзярнінка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белакапы́тнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных з духмянымі чырвонымі, бела-жоўтымі або брудна-пурпуровымі кветкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)