шу́снуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Шмыгнуць, пабегчы, кінуцца куды‑н.
2. Саскочыць, зваліцца адкуль‑н.
3. Нечакана, імгненна праваліцца, упасці куды‑н.
4. Хутка, з сілай выліць што‑н. вадкае.
5. Імкліва, хутка ўзняцца, падняцца; узляцець уверх.
6. Утварыць лёгкі шум, шолах.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
якра́з,
1.
2.
3.
4.
5.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Punkt
1) кро́пка, пункт;
éinen ~ sétzen [stéllen, máchen] ста́віць кро́пку
2) (у спалучэнні з указаннем часу) ро́ўна, дакла́дна;
~ vier Uhr дакла́дна ў чаты́ры гадзі́ны
3) кро́пка (геаграфічная), ме́сца
4) пункт, арты́кул;
~ für ~ пункт за пу́нктам, арты́кул за арты́кулам
5)
den wúnden ~ tréffen
6)
~e hólen набіра́ць ачкі́;
~е búchen ве́сці лік ачка́м;
7) пыта́нне;
an éinen kítzligen ~ kómmen
das ist ein ~ für sich гэ́та асо́бая спра́ва;
auf dem ~ sein [stéhen
der spríngende ~ гало́ўнае, су́тнасць спра́вы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ЛІРЫ́ЧНЫЯ ПЕ́СНІ
народныя песні, у якіх ідэйна-эмацыянальны элемент пераважае над апавядальным. Вядомыя ўсім народам свету.
Мяркуюць, што Л.п. вылучыліся з сінкрэтычнай абрадавай паэзіі. З развіццём грамадства яны набывалі самастойнасць, глыбей раскрывалі духоўны свет чалавека, яго
Асн. масіў
Публ.: Беларускія народныя песні /Запіс Р.Шырмы.
Літ.:
Песенная лирика устной традиции. СПб., 1994;
Гілевіч Н.С. Паэтыка беларускай народнай лірыкі.
Мухаринская Л.С. Белорусская народная песня: Ист. развитие: (Очерки).
Можейко З.Я. Песенная культура Белорусского Полесья. Село Тонеж.
З.Я.Мажэйка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
малы́, ‑ая, ‑ое.
1. Нязначны па велічыні, памерах; невялікі.
2. Нязначны па колькасці.
3. Меншы, чым патрэбна.
4. Які праяўляецца ў нязначнай ступені, слабы.
5. Які займае нязначнае службовае або грамадскае становішча.
6. Малалетні.
7. У складзе некаторых назваў і ўласных імён.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пакаці́цца, ‑качуся, ‑коцішся, ‑коціцца;
1. Пачаць рухацца, пераварочваючыся ў якім‑н. напрамку (пераважна пра круглыя прадметы).
2. Паехаць, пачаць рухацца (аб транспартных сродках).
3.
4.
5. Пацячы (пра слёзы, пот).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сярэ́дзіна, ‑ы,
1. Месца, прыблізна аднолькава аддаленае ад краёў, канцоў чаго‑н.; цэнтр.
2. Час, прыблізна аднолькава аддалены ад пачатку і канца чаго‑н.
3. Прамежкавая пазіцыя ў чым‑н.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ток 1, ‑у,
1. Рух электрычнага зараду ў правадніку; электрычная энергія.
2.
•••
ток 2, ‑а,
1. Спецыяльны будынак для складвання, абмалоту і ачысткі збожжа; гумно.
2.
ток 3, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хіста́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Калыхацца, ківацца з боку ў бок.
2. Ківацца пры хадзьбе з боку ў бок.
3. Ківацца ў выніку нетрывалага, ненадзейнага прымацавання да чаго‑н., умацавання ў што‑н. або ў выніку трухлявасці і пад.
4.
5. Быць няўстойлівым, непастаянным; мяняцца.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каро́ткі, ‑ая, ‑ае; ‑так, ‑тка.
1. Невялікі, малы па даўжыні;
2. Непрацяглы, малы па часе;
3. Выражаны сцісла; нешматслоўны; лаканічны.
4. Рашучы, хуткі, суровы.
5. Які вымаўляецца хутка, адрывіста (пра гукі, склады);
6. Які характарызуецца кароткай формай канчатка або адсутнасцю яго.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)