быць студэ́нтам-заво́чнікам ein Férnstudium absolvíeren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зе́ўраць (быць адкрытым – пра бездань, яму, рануі г. д.) kláffen vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паблі́зуIIпрысл. in der Nähe;
паблі́зу быць in der Nähe sein
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
садо́ўнікм. Gärtner m -s, -;
быць заўзя́тым садо́ўнікам ein léidenschaftlicher Gärtner sein
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ба́чны (даступнызроку) síchtbar, erkénnbar;
быць ба́чным síchtbar sein, zu séhen [erkénnen] sein
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адпавяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., чаму.
1.Быць у суладнасці, стасавацца з чым‑н.; гарманіраваць. Пейзаж тут новы, і ён на дзіва адпавядае душэўнаму стану галоўнага героя.Кучар.У годзе ёсць адзіная пара, што сталаму адпавядае ўзросту.Русецкі.
2.Быць вартым чаго‑н., падыходзячым для якіх‑н. мэт; задавальняць. [У.І. Ленін] звяртаў асаблівую ўвагу на тое, наколькі светапогляд пісьменніка, яго бачанне рэчаіснасці адпавядаюць думкам і пачуццям народных мас.Івашын.
3. Супадаць, быць роўным, аднолькавым з чым‑н. Цана павінна адпавядаць вартасці тавару. Копія адпавядае арыгіналу. □ Тое.. [ўяўленне] аб рабфаку, што склалася ў Сцёпкі дома, зусім не адпавядала таму рабфаку, які Сцёпка бачыў цяпер перад сабою.Колас.
4.Быць у пэўных суадносінах, сувязі з чым‑н. Большасці цвёрдых адпавядаюць мяккія зычныя, у выніку чаго ўтвараюцца суадносіны зычных у беларускай мове па цвёрдасці і мяккасці.Юргелевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зае́сціся, -е́мся, -ясі́ся, -е́сца; -ядзі́мся, -ясце́ся, -яду́цца; -е́ўся, -е́лася; -е́шся; зак., з кім і без дап. (разм.).
Счапіцца ў злоснай сварцы або быць у непрымірымых адносінах з кім-н.
З. з суседам.
Ён так заеўся, што ні ў чым не хоча саступаць.
|| незак.заяда́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
малато́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.
Інструмент, прызначаны для забівання чаго-н., кляпання і пад. ў выглядзе металічнага або драўлянага бруска, насаджанага на ручку пад прамым вуглом.
◊
З малатка (прадаць, пайсці) — быць прададзеным з аўкцыёну.
|| памянш.малато́чак, -чка, мн. -чкі, -чкаў, м.
|| прым.малатко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
карані́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ні́цца; незак.
1. Пускаць карані.
2.у чым. Мець сваёй асновай, крыніцай.
Прычына караніцца ў іншым.
3.у кім-чым. Быць уласцівым каму-, чаму-н., знаходзіцца ў кім-, чым-н.
Любоў да малой радзімы караніцца ў кожным з нас.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)