самаўзарва́цца, ‑рвецца; зак.

1. Узарвецца ад унутраных прычын, без умяшання звонку.

2. Узарваць самога сябе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самашанава́нне, ‑я, н.

Шанаванне самога сябе. Завостраныя .. рыжаватыя вусы гаварылі аб вялікім самашанаванні шляхціца. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сціхамі́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго-што.

Разм. Прымусіць весці сябе ціха; супакоіць. Сціхамірыць буянаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

self

[self]

1.

n., pl. selves

сам

to be his real self — быць самі́м сабо́ю

A selfish person puts self first — Эгаі́ст ста́віць сябе́ на пе́ршае ме́сца

2.

pron.

сам

a cheque made payable to self — чэк вы́пісаны на сябе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

urbanity

[ɜ:rˈbænəti]

n., pl. -ties

1) ве́тлівасьць, даліка́тнасьць, элега́нтнасьць f.

2) до́брыя мане́ры; уме́ньне трыма́ць сябе́ ў тавары́стве

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

self-esteem [ˌselfɪˈsti:m] n. пава́га да сябе́, самапава́га; пачуццё ўла́снай го́днасці;

injure smb.’s self-esteem пакры́ўдзіць чыё-н. пачуццё го́днасці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

self-sufficient [ˌselfsəˈfɪʃnt] adj. (in) самасто́йны, эканамі́чна незале́жны; самадастатко́вы;

The country is self-sufficient in fuel. Краіна сама забяспечвае сябе палівам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

showman [ˈʃəʊmən] n. (pl. -men)

1. шо́ўмен; спецыялі́ст па арганіза́цыі канцэ́ртаў, шо́у

2. : He’s a real showman. Ён умее сябе паказаць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ац, атс ’выгук, якім паварочвалі валоў направа’ (КСТ), польск. ać, at, ot, otsie, odś, славац. hot, чэш. hot, в.-луж. hót, н.-луж. hot. Згодна з народнай этымалогіяй, з ад сябе (от себе), польск. od siebie ’направа’, як ксо (к собе) ’налева’ (КСТ), параўн. таксама ўкр. цобе ’направа’, цоб ’налева’, якія, згодна з Патабнёй, Из записок, 2 (1888), 79, з дʼ себе ’ад сябе, управа’, к соб ’к сабе, улева’, acsabé ’направа’ (Пятк.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прива́дить сов.

1. прына́дзіць;

прива́дить те́терева прына́дзіць цецерука́;

2. (привлечь) разг. прыва́біць;

прива́дить к себе́ ребя́т прыва́біць да сябе́ дзяце́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)