га́йка, -і, ДМ га́йцы, мн. -і, га́ек, ж.
Металічная дэталь з адтулінай, што мае вінтавую разьбу для накручвання на што-н.
◊
Аслаблі гайкі ў каго (разм., іран.) — пра таго, хто не мае волі, не здольны дзейнічаць.
Падкруціць (закруціць) гайку (гайкі) (разм.) — павялічыць патрабаванні, зрабіць іх больш строгімі.
|| прым. га́ечны, -ая, -ае.
Гаечная разьба.
Г. ключ.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
я́дзерны, -ая, -ае.
1. гл. ядро.
2. Які мае адносіны да працэсаў, што адбываюцца ў атамным ядры, да іх вывучэння і выкарыстання.
Я. рэактар.
Ядзернае выпрамяненне.
Ядзерная зброя.
Ядзерная фізіка.
Ядзерная рэакцыя (рэакцыя пераўтварэння ядзер атамаў пры іх узаемадзеянні адзін з другім).
3. Які мае адносіны да ядзернай зброі, да валодання такой зброяй.
Ядзерныя запасы.
Ядзерныя краіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
my
[maɪ]
adj.
мой, мая́, маё; мае́ pl.; свой, свая́, сваё; свае́ pl.
my house — мой дом
my book — мая́ кні́га
my pen — маё пяро́
my children — мае́ дзе́ці
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
дбаць несов. забо́титься; стара́ться; усе́рдствовать;
◊ хто дба́е, той і ма́е — посл. дохо́д не живёт без хлопо́т; без труда́ не вы́нешь ры́бку из пруда́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разе́ц, -зца́ м., в разн. знач. резе́ц;
така́рны р. — тока́рный резе́ц;
р. ску́льптара — резе́ц ску́льптора;
скі́віца ма́е чаты́ры разцы́ — че́люсть име́ет четы́ре резца́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
малалітра́жны, -ая, -ае.
1. Які мае невялікі літраж, змяшчае мала вадкасці.
М. бак.
2. 3 цыліндрамі невялікага літражу, які расходуе мала гаручага.
М. аўтамабіль.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кваліфікава́ны, -ая, -ае.
1. Які мае кваліфікацыю (у 2 знач.); вопытны.
К. спецыяліст.
2. Які патрабуе спецыяльных ведаў.
Кваліфікаваная праца.
|| наз. кваліфікава́насць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бязво́дны, -ая, -ае.
1. Пазбаўлены вады, вільгаці.
Бязводная пустыня.
2. Які не мае ў сваім складзе вады (спец.).
Б. раствор.
|| наз. бязво́днасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бязме́жны, -ая, -ае.
1. Які не мае бачных межаў, бяскрайні.
Бязмежныя прасторы.
2. перан. Надзвычайны, глыбокі (пра пачуцці).
Бязмежная радасць.
|| наз. бязме́жнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ва́хмістр, -а, мн. -ы, -аў, м.
У царскай арміі: званне фельдфебеля ў кавалерыі, а таксама асоба, якая мае гэта званне.
|| прым. ва́хмістрскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)