інжыне́рыя

(ад інжынер)

інжынерная справа, творчая тэхнічная дзейнасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

УВЯДЗЕ́НСКІ Канстанцін Аляксандравіч (1851 — ?),

бел. архітэктар, інжынер. Скончыў Пецярбургскае вучылішча грамадз. інжынераў (1872). Працаваў у Гродне, адначасова да 1875 гар. архітэктар Брэста. З 1877 губернскі архітэктар, інжынер Архангельскай губ. (Расія; пабудаваў мураваныя карпусы ў Салавецкім манастыры). У 1886—92 мінскі губернскі інжынер. Найб. значныя работы: Мінскі гарадскі тэатр і будынак рэальнага вучылішча ў Мінску.

т. 16, с. 158

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

lądowiec

м. разм. інжынер-будаўнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Dipl.-Ing. = Diplomingenieur – дыпламаваны інжынер

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Малецкі (інжынер) 2/430

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

дыпламава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які атрымаў дыплом, мае дыплом, з дыпломам. Дыпламаваны інжынер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

до́меншчык, ‑а, м.

Спецыяліст па абслугоўваннню доменных пячэй (рабочы, майстар, інжынер і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маркшэ́йдэр

(ням. Markscheider)

горны інжынер або тэхнік, спецыяліст па маркшэйдэрыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Eléktroingenieur [-inʒənjø:r] m -s, -e інжыне́р-эле́ктрык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verméssungsingenieur [-inʒeniø:r] m -s, -e інжыне́р-тапо́граф

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)