3.перан. (звычайна са словамі «свая», «уласная» і пад.). Пра жыццё, існаванне, дабрабыт (разм.).
Свая с. даражэй.
◊
Вылазіць са скуры — старацца з усіх сіл.
Скура ды косці — пра вельмі худога чалавека.
Скура свярбіць — пра няўрымслівага, неспакойнага чалавека, які быццам просіцца на пакаранне.
|| памянш.ску́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж. (да 1 знач.).
|| прым.ску́рны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Скурныя захворванні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
BalgIm -(e)s, Bälge
1) шку́ра, ску́ра
2) мех, мяхі́ (якія раздзімаюць)
3) пу́дзіла
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Löwenhautf -, -häute (і)льві́ная шку́ра;
◊
der Ésel in der ~ баязлі́вец, які́ выдае́ сябе́ за храбраца́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
шчыгры́н
(ням. chagrin, ад тур. cagri = шкура з спіны жывёл)
1) вырабленая мяккая шурпатая казліная, авечая або конская скура;
2) тканіна, папера, якая знешнім выглядам нагадвае такую скуру; выкарыстоўваецца для абіўкі, пераплётаў і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
cielęcy
cielęc|y
цялячы;
~a skóra — цялячая скура (шкура);
~y zachwyt — цялячае захапленне;
nóżki ~e — кул. студзіна; квашаніна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
вы́рабіцца, ‑блюся, ‑бішся, ‑біцца; зак.
1. Набыць пэўныя асаблівасці ў працэсе вытворчасці, работы. Шкура добра вырабілася.
2.Разм. Запэцкацца. Вырабіцца ў сажу.
3.Разм. Выйсці, выбрацца са складанага становішча; выкруціцца. [Калатухін:] — Ну, ледзь вырабіўся! Амаль з пасткі! Амаль не схапілі за руку!Мележ.// Вызваліцца ад каго‑, чаго‑н. Сымон, вырабіўшыся з-пад Мікіты, схапіў кабылу за аброць.Брыль.
4. Напрацавацца, нарабіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шку́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
1.Памянш.дашкура (у 1 знач.).
2.Спец. Цвёрдая папера ці тканіна з нанесеным на яе слоем абразіўнага матэрыялу, якая прымяняецца для апрацоўкі (зачысткі, шліфавання і пад.) паверхні якіх‑н. вырабаў.
•••
Шкурка вырабу не варта — не варта рабіць, займацца чым‑н., брацца за што‑н.; пра тое, ад чаго няма ніякай карысці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пе-пе-пе ’падзыўныя для кароў’ (лях., ДАБМ, камент., 895). Гукапераймальнае, утворанае, магчыма, з пачатковага складу і.-е. назвы скаціны *pekʼu‑ (параўн. лац.pecus ’скаціна’, ст.-інд.páçu, paçús, авест.pasu‑ ’тс’, ст.-грэч.πέκος ’шкура’, гоц.faíhu ’грошы’, ст.-в.-ням.fihu ’скаціна’, прасл.*pьsъ ’(калматы) сабака’). Параўн. і інш. падзыўныя словы для кароў з гэтым жа коранем: псе-псе-псе, псейка‑псейка (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
coat[kəʊt]n.
1. паліто́
2. пінжа́к;
a coat and skirtdated жано́чы касцю́м
3. шэрсць, поўсць, фу́тра, шку́ра (жывёлы);
cast its coat ліня́ць (пра жывёлу)
4. по́крыва, пакрыццё; слой, пласт;
a coat of dust/paint слой пы́лу/фа́рбы
♦
cut one’s coat according to one’s cloth жыць па сро́дках
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Палоць ’ачышчаць ад пустазелля’. Агульнаслав.: рус.поло́ть, укр.поло́ти, ст.-слав.плѣти, плѣтѫ, польск.pleć, в.-луж.plěć, н.-луж.plas, чэш.plíti, славац.pleť, серб.-харв.пље̏ти, славен.pléti, балг.плевя́ ’тс’. Прасл.pelti. Роднаснымі лічаць літ.spãliai ’ачоскі льну’, лат.spil̃va ’шалупінне’, лац.spolium ’садраная шкура звера; здабыча’, ст.-інд.phälati ’трэскаецца, лопаецца’, sphäläti ’ён разрывае’, ст.-в.-ням.spáltan, нов.-в.-ням.spalten ’расколваць’ (Фасмер, 3, 317 з аглядам літ-ры). Далей гл. пало́ва2.