grudge​2 [grʌdʒ] v.

1. дава́ць, рабі́ць ве́льмі неахво́тна; шкадава́ць, скупі́цца;

I grudge paying so much. Мне шкада плаціць так шмат.

2. : grudge smb. smth. зайздро́сціць ка́му-н. у чым-н.;

I don’t grudge him his success. Я не зайздрошчу яго поспеху.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

verschónen vt не чапа́ць, (па)шкадава́ць (каго-н.);

vor díesem Kúmmer ist er verschónt geblíeben яму́ не прыйшло́ся (па)спыта́ць гэ́тага го́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Маракава́ць 1 ’разумець, разбірацца ў якой-небудзь складанай справе, абдумваць што-небудзь’ (ТСБМ, Чач., Шат.), рус. арханг., перм. морокова́ть ’думаць, разумець, кеміць’. Звязана чаргаваннем галосных з мере́кать ’кеміць’ (Бернекер, 2, 38; Фасмер, 2, 657), мере́чить ’надумваць нешта благое’, якія да прасл. merk‑/mьrk‑.

Маракава́ць 2 ’крыўдзіцца, крыўдаваць, злавацца, наракаць’ (ТСБМ, Шат., Сцяц.; бар., Хрэст. дыял.; мін. дзярж., КЭС; слонім., Нар. словатв.), марокаваць ’скардзіцца’ (КТСБМ, Якуб Колас). Укр. морокува́ти ’злавацца, бурчэць на каго-небудзь’, рус. перм. морока́ться ’скардзіцца, выклікаць незадавальненне’, польск. marykować, (a)marykować, marakować ’лемантаваць, наракаць, маркоціцца, шкадаваць’. Паводле Варш. сл. (2, 890), дапускаецца магчымасць запазычання з с.-лац. amaricare ’дакучаць’ < лац. amārico ’рабіць горкім’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пу́кацца ’лямантаваць, моцна крычаць’: пукаяцца там, аж с шкуры вылазіць (Шат.), ’паміраць (ад болю, ад прагнасці, ад смеху і пад.)’: у раскошы дзеўка аж пукаетца — хочэ замуж (Сержп.). Магчыма, у выніку эліпсіса, параўн.: (крычыць, смяецца і г. д.) аж на ём шкура пукаецца (Сержп.), што зводзіцца да пу́кацца ’лопацца’, гл. пукаць 1. Аднак чэш. pykat ’цярпець’, ст.-чэш. ’аплакваць, шкадаваць каго-небудзь, галасіць’, серб.-харв. pȉčiti ’крычаць, плакаць’, якія Гаўлава (Acta Univ. Olomouc., Misc. Ling., 1971, 71–72) лічыць роднаснымі лат. pukātiēs ’наракаць, прычытаць’, а таксама ’стукаць, біць’ і літ. pukuoti ’біць’, сведчаць, магчыма, пра старажытны характар семантычнага пераходу ’біць, лопаць’ — ’лямантаваць’ — ’паміраць’, гл. таксама Кралікава, Česka slavistika, 1998, 50.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ка́яцца

1. (прызнавацца ў чым-н.) gestéhen* vt, éingestehen* vt;

ка́яцца ў сваі́х памы́лках séine Féhler (éin)gestéhen*;

2. (раскайвацца ў чым-н.) beréuen vt; bedáuern vt (шкадаваць аб чым-н.);

3. у знач. пабочн. сл.:

ка́юся óffen gestánden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фа́рба ж. (рэчыва) Fárbe f -, -n, Fárbstoff m -(e)s, -e;

акварэ́льная фа́рба Aquaréllfarbe f;

але́йная фа́рба Ölfarbe f;

◊

не шкадава́ць фа́рбаў разм. mit Fárben nicht géizen [kárgen] etw. in lébhaften Fárben schíldern [dárstellen];

згушча́ць фа́рбы разм. dick áuftragen*, übertréiben* vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

sorry​1 [ˈsɒri] adj.

1. засму́чаны, су́мны; по́ўны жа́лю;

be sorry шкадава́ць;

I’m sorry to say на жаль, паві́нен сказа́ць

2. ва́рты жа́лю; дрэ́нны, ке́пскі, благі́, ма́рны;

He was a sorry sight. На яго было балюча глядзець.

♦

feel sorry for smb. спачува́ць каму́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

effort [ˈefət] n.

1. намага́нне, вы́сілкі, напру́жанне;

without effort без намага́нняў, лёгка;

spare no effort не шкадава́ць сіл

2. спро́ба; за́хады;

make an effort/no effort/every effort рабі́ць спро́бу/не спрабава́ць/прыкла́сці ўсе намага́нні;

The prisoner made no effort to escape. Зняволены не спрабаваў уцячы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

past​1 [pɑ:st] n.

1. the past міну́лае;

in the past у міну́лым;

look back on the past агляну́цца на міну́лае;

remember the past успо́мніць міну́лае;

regret the past шкадава́ць аб міну́лым;

the recent/distant past няда́ўняе/далёкае міну́лае;

a thing of the past спра́ва міну́лая;

2. ling. the past про́шлы час

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Áusgabe f -, -en

1) вы́дача

2) расхо́д, выдатко́ўванне; pl выда́ткі;

keine ~n schéuen не шкадава́ць гро́шай [сро́дкаў];

die ~n trágen* не́сці выда́ткі

3) выда́нне

4) вы́пуск кашто́ўных папе́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)