1. Задыхацца ад чаго‑н., што засела ў горле. Сабака дабіўся кветкай. □ Антось вылупіў вочы і моўчкі давіўся гарачай заціркай.Бядуля.// Задыхацца ад прыступу кашлю, смеху і пад. А навокал хлопцы давяцца ад смеху.Бачыла.//перан. Харчавацца чым‑н., што прыелася, абрыдла. — Ледзьве не чатыры гады давіўся .. [пашай] у акопах, каб яна спрахла.«ЛіМ».
2.Зал.да давіць 2 (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
totlachenII tótlachen;
das ist zum ~! мо́жна паме́рці са сме́ху
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
стры́мліваць смех sich (D) das Láchen verbéißen*;
мяне́ ду́шыць смех ich erstícke vor Láchen;
я не магу́ ўтрыма́цца ад смеху ich kann mich vor Láchen nicht hálten;
дзе́ля смеху spáßeshalber, zum Spaß [Scherz];
падня́цькаго-н.на смехj-náuslachen, j-n zum Nárren háben [hálten*];
◊
ку́рам на смех da láchen ja die Hühner
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
howl2[haʊl]v.
1. выць
2. стагна́ць, выкры́кваць;
howl with laughter кача́цца ад сме́ху
howl down[ˌhaʊlˈdaʊn]phr. v. заглуша́ць кры́кам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
convulse[kənˈvʌls]v.
1. калаці́цца, уздры́гваць; бі́цца ў су́таргах/канву́льсіях;
be convulsed with laughter калаці́цца ад сме́ху
2. выкліка́ць су́таргі/канву́льсіі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
КАМІ́ЧНАЕ (ад грэч. kōmikos смешны, вясёлы),
катэгорыя эстэтыкі, якая адлюстроўвае неадпаведнасць паміж недасканалым, нежыццёвым зместам з’явы або прадмета і яго вонкавым выяўленнем, што прэтэндуе на паўнацэннасць, значнасць або маскіруецца пад іх. Вытокі К. ў гульнёвым, калектыўным самадзейным смеху, напр. у карнавальных гульнях. У ходзе развіцця культуры адасабляюцца віды К. — іронія, гумар, сатыра. Мае сац. характар, яго вытокі ў аб’ектыўных супярэчнасцях грамадскага жыцця. Суадносіцца з прыгожым, агідным, нізкім, процілеглае трагічнаму і ўзнёсламу, але здольнае да сінтэзу з імі (трагікамічнае, камічны аспект узнёслага). Для К., дзе адлюстроўваюцца супярэчнасці рэальнасці, важна гульня на ўтрыроўцы велічы прадметаў (карыкатура), на фантаст. спалучэннях (гратэск), збліжэнні далёкіх паняццяў (досціп). Разнастайнасць смешнага ў жыцці абумоўлівае шматграннасць выяўлення К. ў мастацтве. На К. заснаваны адзін з гал. відаў драмы — камедыя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падарва́цьсов., в разн. знач. подорва́ть; (здоровье, силы — ещё) надорвать;
п. гаспада́рку — подорва́ть хозя́йство;
п. аўтарытэ́т — подорва́ть авторите́т;
п. здаро́ўе — подорва́ть (надорва́ть) здоро́вье;
п. мост — подорва́ть мост;
◊ п. жыво́т (жываты́) са сме́ху — подорва́ть живо́т (животы́) со́смеху
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
безула́дны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае ўлады, які страціў уладу. Безуладны кароль.// Які не здольны валодаць сабой. — Ха-ха-ха-ха! — засмяялася Мая і, безуладная ад смеху, павісла ў хлопца на рукаве.Карпюк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
По́рскаць ’фыркаць, як конь’, ’паказваць незадавальненне’, ’пыхаць’, ’фыркаць са смеху’ (Касп., Нас., Байк. і Некр.; віл., беласт., Сл. ПЗБ), порс! — дня перадачы фыркання, чыхання і пад. (Нас.). Прасл.*pъrskati, утворанае ад гукапераймання з асноўнай семантыкай ’пырскаць; фыркаць’, што адлюстравалася ў варыянтнай аснове *porx‑/*pors ‑/*pъrsk‑ (Куркіна, Этимология–1994–1996, 48), параўн. укр.по́рскати ’тс’, рус.по́рскать ’пырскаць’, ’фыркаць са смеху’, польск., в.-луж.parskać ’фыркаць, пырскаць’, н.-луж.porskaś ’тс’, чэш.prskati ’тс’, славац.prskať ’тс’, pŕchať ’крапіць’, славен.prhati ’пырскаць’. Роднасныя і.-е. формы — літ.pùrst ’пырх’, purslas ’слінная пена’, purkiti, purkšti ’фыркаць, пырскаць, імжэць’, лат.pùrskât ’фыркаць. пырскаць, імжэць’, ст.-ісл.fors ’вадапад’, хец.papparš ’пырскаць, апырскваць’, ст.-інд.pŕsat‑ ’кропля’, тахар. A, тахар. Bpärs‑ ’пакрапіць’, што ўзыходзяць да і.-е.*pers‑/*porso‑ ’марасіць’ > ’пырскаць’, ’дробна сыпаць, абсыпаць’ (Фасмер, 3, 333; Бязлай, 3, 119; Сной, 496; Шустар-Шэўц, 1137).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ло́патьсянесов. ло́пацца, трэ́скацца;
◊
терпе́ние его́ ло́пается у яго́ цярплі́васці не хапа́е;
ло́паться от сме́ха ло́пацца ад сме́ху.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)