ме́сны:

ме́сны склон грам. Lokatív m -s, -e, Präpositív m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

яго́,

1. Р і В склон ад асабовых займеннікаў ён і яно. Вера разумела яго [Сымона] і спачувала яму. Зарэцкі.

2. У значэнні прыналежнага займенніка: які належыць яму. Яго сям’я. Яго кнігі. □ Яго [Навасада] мары ўвачавідкі ажыццяўляліся. Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wołacz

м. грам. клічны склон; клічная форма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Instrumentális m -, -les лінгв. тво́рны склон

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

jmdn. = jemanden – каго-небудзь (він. склон)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

thee

[ði:]

pron., Archaic

цябе́ (вінава́льны склон ад thou, ты)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vocative

[ˈvɑ:kətɪv]

1.

adj., Gram.

клі́чны

2.

n.

клі́чны склон

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

*Садам, са́дом (сесці) ’сесці на доўгі час, не ўстаючы’ (ТС). Творны склон ад назоўніка сад ’сядзенне’ < садзіць, сесці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

subjective [səbˈdʒektɪv] adj.

1. суб’екты́ўны;

a su bjective impression асабі́стае, суб’екты́ўнае ўра́жанне

2. ling. суб’е́ктны;

the subjective case назо́ўны склон

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dative

[ˈdeɪtɪv]

n.

1) дава́льны склон

2) сло́ва ў дава́льным скло́не

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)