birth

[bɜ:rӨ]

1.

n.

1) нараджэ́ньне n., наро́дзіны pl. only; ро́ды pl. only

to give birth to — нарадзі́ць; даць не́чаму пача́так

2) пача́так -ку m.; пахо́джаньне n.; род -у m.

the birth of a nation — пача́ткі на́цыі

the land of our birth — край, зь яко́га мы пахо́дзім, на́шая ба́цькаўшчына

a man of humble birth — чалаве́к бе́днага ро́ду

3) прыро́джаны та́лент

a poet by birth — паэ́т з прыро́джаным та́лентам

4) зна́тны, славу́ты род, зна́тнае пахо́джаньне

a man of birth — чалаве́к зна́тнага пахо́джаньня, выда́тнага ро́ду

2.

v.t.

нараджа́ць, радзі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Haus n -es, Häuser)

1) дом, ха́та, буды́нак; ко́тлішча;

nach ~e дамо́ў, дадо́му;

zu ~e (у)до́ма;

das ~ führen [besórgen] ве́сці гаспада́рку;

das ~ hüten не выхо́дзіць з до́му;

wéder ~ noch Hof háben не мець ні кала́, ні двара́

2) пала́та, парла́мент; грама́дскі буды́нак, тэа́тр;

das ~ ist áusverkauft усе́ біле́ты прада́дзены;

◊

in éinem Fach zu ~e sein до́бра ве́даць сваю́ спра́ву;

mit der Tür ins ~ fállen* ≅ сячы́ з-за пляча́

3) род, дына́стыя;

das königliche ~ карале́ўская дына́стыя;

er ist von ~ aus ein Máler ён прыро́джаны маста́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)