прыро́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́джаны прыро́джаная прыро́джанае прыро́джаныя
Р. прыро́джанага прыро́джанай
прыро́джанае		 прыро́джанага прыро́джаных
Д. прыро́джанаму прыро́джанай прыро́джанаму прыро́джаным
В. прыро́джаны (неадуш.)
прыро́джанага (адуш.)		 прыро́джаную прыро́джанае прыро́джаныя (неадуш.)
прыро́джаных (адуш.)
Т. прыро́джаным прыро́джанай
прыро́джанаю		 прыро́джаным прыро́джанымі
М. прыро́джаным прыро́джанай прыро́джаным прыро́джаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыро́джаны, -ая, -ае.

1. Уласцівы ад нараджэння.

П. імунітэт.

П. парок сэрца. П. талент.

2. Які ў найвышэйшай ступені валодае якімі-н. уласцівасцямі, якасцямі для якой-н. дзейнасці.

П. тэхнік. П. мастак.

|| наз. прыро́джанасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыро́джаны

1. врождённый, прирождённый;

п. рэфле́кс — врождённый (прирождённый) рефле́кс;

п. такт — врождённый (прирождённый) такт;

2. прирождённый;

п. матэма́тык — прирождённый матема́тик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыро́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Уласцівы ад нараджэння. Прыроджаны імунітэт. Прыроджаны парок сэрца. □ У яе быў прыроджаны такт і уменне трымаць сябе сярод школьнікаў. Колас.

2. Які ў найвышэйшай ступені валодае якімі‑н. уласцівасцямі, якасцямі для якой‑н. дзейнасці. Прыроджаны тэхнік. □ [Расолава:] — На маю думку, Іванова — прыроджаны хірург. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыро́джаны

1. ángeboren;

2. (сапраўдны) gebóren, echt; перан. разм. wie es im Buch steht;

прыро́джаны паляўні́чы ein gebórener [échter] Jäger

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прирождённый прыро́джаны; (природный) прыро́дны;

прирождённый тала́нт прыро́джаны (прыро́дны) та́лент;

прирождённый охо́тник прыро́джаны паляўні́чы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

врождённый прыро́джаны; (природный) прыро́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

born​1 [bɔ:n] adj. прыро́джаны;

a born leader/poet прыро́джаны лі́дар/паэ́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

innate [ɪˈneɪt] adj. прыро́джаны; прыро́дны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПТО́З (ад грэч. ptōsis падзенне),

блефараптоз, апушчэнне верхняга павека ў чалавека. Адрозніваюць П. прыроджаны і набыты; паралітычны, сімпатычны, старэчы. Прыроджаны П. абумоўлены недаразвіццём мышцы, якая паднімае верхняе павека, аплазіяй ядраў вокарухальнага нерва. Бывае адна- і двухбаковы. Вылучаюць таксама поўны і частковы П. (у залежнасці ад закрыцця вочнай шчыліны). Набыты П. узнікае ў выніку траўмы цэнтраў вокарухальнага нерва, пры пухлінах, кровазліццях і інш., пераважна аднабаковы. Лячэнне хірургічнае. На П. хварэюць таксама жывёлы.

т. 13, с. 110

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)