выра́зны, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, у якім кожная дэталь, момант яскрава вылучаюцца. Выразныя абрысы гор. Выразны почырк. □ З двара пацягнула.. ветрам, і адразу гукі сталі мацнейшымі, выразнымі. Галавач. // Яскравы, пераканаўчы. Выразная перавага.

2. Дакладна і ясна сфармуляваны. Выразны адказ.

выразны́, ‑а́я, ‑о́е.

Выраблены вырэзваннем; з выразамі, разны. Расчоска з выразней ручкай. Вокны з выразнымі ліштвамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэсты́ж, ‑у, м.

Кніжн. Аўтарытэт, перавага, якім карыстаецца хто‑, што‑н. Падняць прэстыж. Прэстыж сацыялістычнага лагера. □ — Мне здаецца, таварыш Рыбакоў, — афіцыяльным тонам, каб падтрымаць свой прэстыж, сказаў маёр, — вам трэба давесці гэтую справу да канца. Асіпенка. Няхай у крытыцы Паходні ёсць і доля праўды, але ж трэба думаць аб прэстыжы эмтээс і ўсяго раёна. Хадкевіч.

[Фр. prestige.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

superiority [s(j)u:ˌpɪəriˈɒrəti] n. перава́га; старшы́нства;

have superiority in smth. over smb. мець перава́гу ў чым-н. над кім-н.;

superiority complex psychol. пачуццё перава́гі, вялі́кае самаўзвышэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Eminénz f -, -en

1) перава́га, высо́кая го́днасць

2):

Éuer [Éure] ~ Ва́ша высокапраасвяшчэ́нства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mehr n -(s)

1) лі́шак, рэ́шта, аста́так; прыбы́так

2) бо́льшасць, перава́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сме́лость сме́ласць, -ці ж.;

◊

сме́лость города́ берёт посл. у каго́ адва́га, у таго́ й перава́га; адва́гаю і пе́кла пяро́йдзеш; бой адва́гу лю́біць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Vórzug m -(e)s, -züge

1) перава́га;

j-m den ~ gében* аддава́ць перава́гу каму́-н.

2) перава́га, ва́ртасць;

sie hat víele Vórzüge у яе́ мно́га до́брых я́касцей

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Übergewicht n -s

1) лі́шняя вага́

2) перава́га;

~ bekómmen* [erhálten*] атрыма́ць перава́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dominacja

ж. кніжн. дамінаванне; перавага;

dominacja silnych nad słabymi — дамінаванне моцных над слабымі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

numerical [nju:ˈmerɪkl] adj. лі́чбавы; лі́кавы; ко́лькасны;

numerical data лі́чбавыя да́ныя;

numerical superiority ко́лькасная перава́га;

in numerical order па пара́дку нумаро́ў;

in ascending/descending numerical order па ўзраста́нні/убыва́нні (нумаро́ў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)