omyłka

omyłk|a

ж. памылка;

~a drukarska — памылка друку;

popełnić ~ę — зрабіць памылку; памыліцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БАХМЕ́ЦЬЕЎ (Уладзімір Мацвеевіч) (14.8.1885, г. Зямлянск Варонежскай вобл., Расія — 16.10.1963),

рускі пісьменнік. Творы вызначаюцца вастрынёй і актуальнасцю праблематыкі. У апавяданнях, аповесцях і нарысах адлюстроўваў жыццё сібірскага сялянства («Нядзеля», 1910; «Сухі патоп», 1914; «Маці», 1916), падзеі рэв. эпохі («Памылка», 1924; «Жалезная трава», 1926; «Цень у полымі», 1929) і грамадз. вайны (раманы «Злачынства Марціна», 1928; «Наступ», 1933—40). Творы пра Вял. Айч. вайну раскрываюць гераізм і мужнасць сав. салдатаў. Аўтар кн. «Вячаслаў Шышкоў» (1947).

т. 2, с. 358

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Unterlássung f - невыкана́нне, памы́лка, недагля́д, бяздзе́йнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ля́псус ’недарэчная, грубая памылка’ (ТСБМ). Новае запазычанне з польск. ці рус. моў, у якіх — з лац. lapsus ’паданне, падзенне’, ’памылка’, ’памылковы крок’ (Слаўскі, 4, 50; Лёхін, 413).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ахмы́лка ’памылка’ (Шат.), ахмыляцца ’памыляцца’ (Шат.). Ад абмылка, абмыляцца ’тс’ з распадабненнем губных, магчыма, пад уплывам іншых слоў тыпу рус. маск. хмы́лом ’хутка, паспешна’. Гл. мыляць, памылка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

недагля́д м. Überséhen n -s, Únachtsamkeit f -; Verséhen n -s (памылка)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

непапра́ўна прысл., непапра́ўны únverbesserlich;

непапра́ўная памы́лка ein nicht wíeder gútzumachender Féhler

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

арфаграфі́чны orthográphisch, Réchtschreib(ungs)-;

арфаграфі́чная памы́лка Réchtschreibfehler m -s, -; orthográphischer Féhler

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

stylistyczny

стылістычны;

błąd stylistyczny — стылістычная памылка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

interpunkcyjny

пунктуацыйны;

błąd interpunkcyjny — памылка пунктуацыі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)