ксіе́ла

‘жывёла атрада перапончатакрылых’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ксіе́ла ксіе́лы
Р. ксіе́лы ксіе́л
Д. ксіе́ле ксіе́лам
В. ксіе́лу ксіе́л
Т. ксіе́лай
ксіе́лаю		 ксіе́ламі
М. ксіе́ле ксіе́лах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лапано́сік

‘шыраканосы чалавек або жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лапано́сік лапано́сікі
Р. лапано́сіка лапано́сікаў
Д. лапано́сіку лапано́сікам
В. лапано́сіка лапано́сікаў
Т. лапано́сікам лапано́сікамі
М. лапано́сіку лапано́сіках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лапано́сік

‘шыраканосы чалавек або жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лапано́сік лапано́сікі
Р. лапано́сіка лапано́сікаў
Д. лапано́сіку лапано́сікам
В. лапано́сіка лапано́сікаў
Т. лапано́сікам лапано́сікамі
М. лапано́сіку лапано́сіках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пірасо́ма

‘марская жывёла, абалочнік’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пірасо́ма пірасо́мы
Р. пірасо́мы пірасо́м
Д. пірасо́ме пірасо́мам
В. пірасо́му пірасо́м
Т. пірасо́май
пірасо́маю		 пірасо́мамі
М. пірасо́ме пірасо́мах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трыхапла́кс

‘прымітыўная марская мнагаклетачная жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трыхапла́кс трыхапла́ксы
Р. трыхапла́кса трыхапла́ксаў
Д. трыхапла́ксу трыхапла́ксам
В. трыхапла́кса трыхапла́ксаў
Т. трыхапла́ксам трыхапла́ксамі
М. трыхапла́ксе трыхапла́ксах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

туніка́та

‘марская жывёла, абалочнік’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. туніка́та туніка́ты
Р. туніка́ты туніка́т
Д. туніка́це туніка́там
В. туніка́ту туніка́т
Т. туніка́тай
туніка́таю		 туніка́тамі
М. туніка́це туніка́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэтрапо́д

‘жывёла атрада наземных пазваночных’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэтрапо́д тэтрапо́ды
Р. тэтрапо́да тэтрапо́даў
Д. тэтрапо́ду тэтрапо́дам
В. тэтрапо́да тэтрапо́даў
Т. тэтрапо́дам тэтрапо́дамі
М. тэтрапо́дзе тэтрапо́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фарані́да

‘марская беспазваночная жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фарані́да фарані́ды
Р. фарані́ды фарані́д
Д. фарані́дзе фарані́дам
В. фарані́ду фарані́д
Т. фарані́дай
фарані́даю		 фарані́дамі
М. фарані́дзе фарані́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жывёліна, ‑ы, ж.

Тое, што і жывёла (у 1 знач.); адна асобная жывёла. Па дрэве шмыгнула нейкая новая жывёліна, крыху падобная да вавёркі. Маўр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Крыланы (жывёла) 9/172

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)