ПЕДАФІЛІ́Я [ад грэч. pais (paidos) дзіця + ...філія],

палавая ненармальнасць; палавая цяга да дзяцей. Можа мець гетэрасексуальную і гомасексуальную накіраванасць.

т. 12, с. 254

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІНФА́НТ [ісп., партуг. infante ад лац. infans (infantis) юны, дзіця],

у Іспаніі і Партугаліі тытул прынцаў каралеўскага дома; жаночы род — інфанта.

т. 7, с. 291

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дзяўчы́нка, -і, ДМ -нцы, мн. дзяўчы́нкі, -нак, ж.

Дзіця або падлетак жаночага полу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гуллі́вы, -ая, -ае.

Жартаўлівы, вясёлы, гарэзлівы.

Г. настрой.

Гуллівае дзіця.

|| наз. гуллі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пасо́пваць, -аю, -аеш, -ае; незак.

Сапці злёгку, час ад часу.

Дзіця пасопвала ў калысцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хі́лы, -ая, -ае (разм.).

Слабы, хваравіты.

Хілае дзіця.

Хілая расліна.

|| наз. хі́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

баловно́й прост. распе́шчаны, дураслі́вы;

баловно́й ребёнок распе́шчанае дзіця́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзіцё,

гл. дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

child [tʃaɪld] n. (pl. children)

1. дзіця́, дзіцё; дзіцяня́, дзіцянё

2. няво́пытны, недасве́дчаны, неспрактыкава́ны чалаве́к

3. дзе́цішча; дзіця́;

a child of the 80s дзіця́ васьмідзяся́тых (гадо́ў)

♦

a child’s play про́стая спра́ва;

be with child dated чака́ць дзіця́, быць цяжа́рнай

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

паслухмя́ны послу́шный, поко́рный;

~нае дзіця́ — послу́шный ребёнок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)