Ке́бка ’пячурка ў печы’ (Сл. паўн.-зах.). Параўн. укр.кабиця ’круглая яма пад ганчарнай печчу, летняя кухня’, рус.кабица ’летняя кухня, будка сабакі, логава зайца’. Укр.ковбиця ’наглыбленне для попелу ў печы’, кобиця ’паглыбленне пад прыпечкам’. Украінскае слова не мае надзейнай этымалогіі. Запазычанне з тур.kabig ’вялікі кол’ неверагодна па значэнню, са шв. kabyss ’камбуз’ — па гісторыка-культурных прычынах (гл. ЕСУМ, 2, 332, 481). Бел.кебка ў гэтых этымалогіях не ўлічваецца. Існуе, аднак, рус.кибитка ў значэнні ’цагляны каркас рускай печы, у якую складаюць гаршкі пасля абпалу’. Апошняе значэнне супадае з першым значэннем укр.кабиця. Адсюль можна меркаваць, што крыніцай разглядаемых слоў і рус.кибитка была тая ж цюркская лексема kibit, käbit ’будка’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
cab
[kæb]
n.
1) таксі́n., indecl.
2) дро́жкі pl. only.
3) бу́дка машыні́ста або́ шафёра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
асе́лішча, ‑а, н.
Месца, занятае пабудовамі, гародамі, садамі; сядзіба. Рабіла.. [Галена] яшчэ ў бацькі, але жыць перайшла ўжо на новае сваё з Костусем хатняе аселішча.Чорны.Адсюль, з дзедавага двара, добра відаць ранейшае Міцева аселішча — палявы пераезд, будка, сасна.Навуменка.// Прытулак, месца жыхарства. Ішоў гэты чалавек [Санкоўскі] праз жыццё з клункам за плячамі, не маючы сталага аселішча.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
chalet
[ʃæˈleɪ]
n.
1) ха́тка або́бу́дка ў швэйца́рскіх го́рах
2) швэйца́рскі дом, дом у швэйца́рскім сты́лі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
buda
bud|a
ж.
1. палатка; ятка; шапік;
2. буда; будка;
psia ~a — сабачая будка;
3. крыты воз; фургон;
~a ciężarówki — кабіна грузавіка;
psu na ~ę — кату пад хвост
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
буркатлі́вы, ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. Які любіць бурчаць, бурклівы. Побач адзінока месцілася атынкаваная будка-каравулка, дзе ў сцюжу драмаў ля напаленай печы які буркатлівы дзед-вартаўнік.Быкаў.
2. Бурлівы, звонкі. Па рацэ праносіліся маторкі, буркатлівыя хвалі ад іх з шумам намотваліся на бераг, казыталі ногі.Савіцкі.Выбіраеш роўненькі пянёк дзе-небудзь ля крынічкі ці светлага буркатлівага ручая, проста лежачы жыватом на зямлі, п’еш ваду.Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
cabin[ˈkæbɪn]n.
1. каю́та;
book a cabin on a boat заказа́ць каю́ту на караблі́
2. кабі́на;
the pilot’s cabin кабі́на піло́та
3. хаці́на, ха́тка; камо́рка, бу́дка; бара́к;
a summer cabin ле́цішча, да́ча
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бу́даж.
1. (крытыдарожнывоз) gedéckter Wágen m -s, -, Kibítka f -, -s;
2. (будан) Láubhütte f -, -n, Hütte f -, -n;
3. (сабачаябудка) Húndehütte f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
booth
[bu:Ө]
n., pl. booths
1) ша́пік -а, кіёск -а, лато́к -ка́m.
2) тэлефо́нная бу́дка
3) кабі́на для галасава́ньня
4) асо́бная адгаро́дка (у рэстара́не)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
kennel
[ˈkenəl]1.
n.
1) саба́чая бу́дка; сабака́рня f., саба́чнік -а m.
2) згра́я саба́к
•
- kennels
2.
v.t. (-ll-)
заганя́ць у сабака́рню, трыма́ць у сабака́рні
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)