protector

[prəˈtektər]

n.

1) абаро́нца -ы m., ахо́ўнік -а m.; засту́пнік -а m., засту́пніца f.; апяку́н апекуна́ m., апяку́нка f.

2) ахо́ўная прыла́да

3) Hist. рэге́нт А́нгліі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

keeper

[ˈki:pər]

n.

1) дагля́дчык, вартаўні́к -а́, сто́раж -а m.

2) апяку́н апекуна́ m., апяку́нка f.

3) гаспада́р -а́ m.

the keeper of an inn — гаспада́р, зае́знага двара́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

patron

[ˈpeɪtrən]

n.

1) ста́лы кліе́нт -а m. (у кра́ме); госьць, наве́днік (у рэстара́не, гатэ́лі)

2) патро́н, апяку́н апекуна́, шэф -а m.; мэцэна́т -а m.

3) сьвяты́ засту́пнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

шэф м.

1. (кіраўнік) Chef [ʃɛf] m -s, -s, Vrgesetzte (sub) m -n, -n;

2. (апякун – пра асобу, установу і пад.) Pte m -n, -n, betreende Organisatin, Ptenorganisation f -, -en, Schrmherr m -(e)n, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Патрон1апякун свабодных, бедных грамадзян’, ’абаронца горада, абшчыны’, ’адвакат-абаронца’, ’гаспадар фірмы, начальнік’, ’святы’, ’дзень анёла’ (ТСБМ, Нас.), ст.-бел. патронъ ’заступнік, абаронца’ (1556 г.). Запазычана са ст.-польск. patron, якое з лац. patrōnus ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 23).

Патрон2, ветк. патрона ’гільза з капсулем, зарадам і куляй або шротам’ (ТСБМ, Мат. Гом.). З польск. patron, patrona ’тс’. Не выключана магчымасць другаснага запазычання з рус. патрон ’тс’, якое праз ням. Patron прыйшло з франц. patron < с.-лац. patrōnus ’абалонка снарада’. Этымалагічна тоеснае з патрон1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прэ́ціль iprėcil) ’прыяцель, сябра’, prėcilka ’сяброўка, копанка’ (Варл.). Фанетычна адаптаванае прыяцель (гл.), прыяцелька ’сяброўка’. Аднак звяртае на сябе ўвагу фармальнае супадзенне з в.-луж. precel ’сябра, зычлівец, апякун’, precelka ’сяброўка, апякунка’ (тлумачыцца зыходным ргес ’прыяць’, гл. Шустар-Шэўц, 2, 1170), харв. дыял. pretelj ’сябар, прыяцель’ (< pretelb, Фурлан у Бязлая, 3, 121), для апошняга зыходнай формай магло быць прасл. *prejati ’быць зычлівым, любіць’, форма ж prijatelj узнікла на базе ітэратыва *prijati (Фурлан, там жа), гл. прыяць. У такім выпадку prėcilicca ’хацець быць блізкім, прыхільным’ (Варл.) з’яўляецца захаванай формай да прасл. *preja‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

curator

[ˈkjʊreɪtər]

n.

1) захава́льнік -а m. (музэ́я, бібліятэ́кі, галерэ́і), захава́льніца f.

2) зага́дчык -а m., зага́дчыца f.; нагля́дчык -а m., нагля́дчыца f.

3) Law апяку́н -а́ m., апяку́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПАЗБАЎЛЕ́ННЕ БАЦЬКО́ЎСКІХ ПРАВО́Ў,

мера, накіраваная на абарону дзяцей. Паводле Закона Рэспублікі Беларусь «Аб шлюбе і сям’і» ад 9.6.1999, бацькі (або адзін з іх) пазбаўляюцца правоў у адносінах да непаўналетніх дзяцей, калі ўстаноўлена, што яны ўхіляюцца ад выканання сваіх абавязкаў па выхаванні дзяцей або злоўжываюць бацькоўскімі правамі, жорстка абыходзяцца з дзецьмі, вядуць амаральны лад жыцця (хранічныя алкаголікі, наркаманы і інш.) або падалі пісьмовую заяву пра адмаўленне ад дзіцяці. П.б.п. праводзіцца ў суд. парадку, справа разглядаецца з удзелам пракурора і прадстаўніка органа апекі і папячыцельства. Пазбаўленыя бацькоўскіх правоў трацяць правы на дзіця (дзяцей), у т. л. правы на атрыманне забеспячэння ад іх, на іх спадчыну і на пенсіённае забеспячэнне пасля смерці дзяцей. П.б.п. не вызваляе бацькоў ад абавязкаў па ўтрыманні непаўналетніх дзяцей. Аднаўленне ў бацькоўскіх правах дапускаецца, калі гэтага патрабуюць інтарэсы дзяцей і калі дзеці не ўсыноўлены. Іск аб П.б.п. мае права прад’явіць адзін з бацькоў, апякун, папячыцель дзіцяці, пракурор, орган апекі і папячыцельства, камісія (інспекцыя) па справах непаўналетніх, інш. дзярж. органы, на якія ўскладзены абавязак па абароне правоў і інтарэсаў непаўналетніх дзяцей.

Г.​А.​Маслыка.

т. 11, с. 517

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

патро́н2

(лац. patronus = апякун)

1) багатая, уплывовая асоба ў Стараж. Рыме, якая брала пад сваю апеку бедных або непаўнапраўных грамадзян (кліентаў 1);

2) гаспадар фірмы, прадпрыемства, а таксама непасрэдны начальнік у адносінах да падначаленых у многіх краінах;

3) святы, які лічыцца заступнікам і апекуном таго, хто носіць яго імя (у католікаў);

4) перан. заступнік, начальнік, гаспадар.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ward1 [wɔ:d] n.

1. бальні́чная пала́та;

a maternity ward радзі́льнае аддзяле́нне;

an isolation ward ізаля́тар;

a ward attendant саніта́р;

a ward round абхо́д (палат);

ward treatment стацыяна́рнае лячэ́нне;

a ward orderly ня́ня (у шпіталі)

2. адміністрацы́йны раён го́рада, гарадскі́ ўча́стак (у Вялікабрытаніі)

3. падапе́чны;

a ward of court law непаўнале́тні, апяку́н яко́га назнача́ецца судо́м

4. турэ́мная ка́мера;

a death ward ка́мера сме́ртніка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)