крышта́ль
(польск. kryształ < лац. cristallus, ад гр. krystallos)
1) цвёрдае цела, якое мае натуральную форму мнагагранніка і часцінкі якога (атамы, іоны і малекулы) маюць упарадкаванае размяшчэнне;
2) тое, што і хрусталь.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
паталагі́чны
(ад паталогія)
1) які мае адносіны да паталогіі;
п-ая анатомія — навука, якая вывучае змены будовы тканак і органаў у чалавека і жывёл, абумоўленыя рознымі захворваннямі;
2) перан. хваравіта-ненармальны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прапарцыяна́льны
(лац. proportionalis)
1) які мае правільныя прапорцыі, суразмерны з чым-н.;
2) які з павелічэннем ці памяншэннем адной велічыні павялічваецца ці памяншаецца ў столькі ж разоў (напр. п-ая залежнасць).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сінады́чны
(гр. synodikos)
які мае адносіны да бачнага на небе размяшчэння нябесных целаў адносна Сонца і адносна адзін аднаго;
с. месяц — прамежак часу паміж паслядоўнымі аднайменнымі фазамі Месяца (роўны 29,53 сутак).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энклі́тыка
(гр. enklitike)
лінгв. слова, якое не мае ўласнага націску і стаіць пасля націскнога слова, да якога яно прымыкае, утвараючы разам з ім адно фанетычнае цэлае (напр. «там жа», «узяць бы»).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
адзе́жны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да адзежы; прызначаны для адзежы. Адзежная шафа. Адзежная тканіна. Адзежнае забеспячэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ажы́навы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да ажыны. Ажынавы куст. // Прыгатаваны з ажын. Ажынавы настой. Ажынавае варэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акрабаты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да акрабатыкі. Акрабатычная гімнастыка. Акрабатычны нумар.
2. Спрытны, уласцівы акрабату.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́ктавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да акта (у 2 знач.). Актавыя запісы.
•••
Актавая зала гл. зала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ало́ўкавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да алоўка. Алоўкавая фабрыка. // Зроблены, выкананы алоўкам. Алоўкавыя запісы. Алоўкавы партрэт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)