РАНЕ́ТКІ,

група драбнаплодных сартоў яблыні. Атрыманы скрыжаваннем сібірскай яблыні (яблыні ягаднай), яблыні Паласава ці яе гібрыдаў з еўрап. сартамі ці кітайкай. Зімаўстойлівыя, хуткаплодныя, штогод і багата пладаносяць. Выкарыстоўваюць у селекцыі, у паўн. абласцях як прышчэпы для драбнаплодных сартоў. Асн. сарты: Р. Ермалаева, Р. чырвоная, Р. пурпуровая, Дабрыня і інш.

т. 13, с. 305

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РЭГІЁН (англ. region ад лац. regio вобласць, раён),

пэўная тэрыторыя (акваторыя), значная па памерах, якая вылучаецца характэрнымі эканоміка-геагр. ўмовамі, нац. складам насельніцтва і інш. Р. наз. некалькі абласцей ці раёнаў краіны ці група краін, што адрозніваюцца агульнасцю расавага, этн. складу, культурных традыцый і інш (напр., блізкаўсходні Р.).

т. 13, с. 547

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

outfit [ˈaʊtfɪt] n.

1. адзе́нне, касцю́м (спецыяльнага прызначэння);

a skiing outfit лы́жны касцю́м;

a wedding outfit шлю́бны ўбор

2. infml кама́нда, кампа́нія, гру́па (людзей, якія працуюць разам)

3. абсталява́нне, апарату́ра, набо́р інструме́нтаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

клас, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. У навуковых і іншых класіфікацыях: сукупнасць прадметаў, з’яў, аб’яднаных на аснове якіх-н. агульных якасцей; катэгорыя, разрад, падраздзяленне.

Назвы класаў раслін у батаніцы.

К. паўзуноў.

К. мінаносцаў.

2. Вялікая група людзей, аб’яднаных аднолькавымі адносінамі да сродкаў вытворчасці, да размеркавання грамадскага багацця і агульнасцю інтарэсаў.

Рабочы к.

3. Падраздзяленне вучняў пачатковай і сярэдняй школы, якое адпавядае году навучання.

Шосты к.

4. Падраздзяленне вучняў мастацкай або іншай спецшколы, якія вывучаюць пэўны прадмет.

К. цымбалаў.

К. жывапісу.

5. Памяшканне ў школе, дзе займаюцца вучні.

Рамонт класа.

6. Група вучняў, якія вучацца сумесна.

Дружны к.

7. Мера якасці, ступень, узровень чаго-н.; кваліфікацыя.

Спецыяліст высокага класа.

Паказаць нізкі к. гульні.

Лётчык першага класа.

|| прым. кла́савы, -ая, -ае (да 2 знач.) і кла́сны, -ая, -ае (да 3—6 знач.).

Класавае грамадства.

Класны кіраўнік.

Класны пакой.

Класная дысцыпліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лептаспіро́зы

(ад лептаспіры)

група інфекцыйных хвароб жывёл і чалавека, якая выклікаецца лептаспірамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ма́кула

(лац. macula = пляма)

група чуллівых клетак унутранага вуха пазваночных; слыхавая пляма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікраміцэ́ты

(ад мікра- + -міцэты)

зборная група грыбоў мікраскапічных памераў; мікрагрыбы (параўн. макраміцэты).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пелето́н

(фр. peloton = група)

караван спартсменаў, якія прымаюць удзел у веласіпедных гонках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прайд

(англ. pride)

устойлівая група з 6—12 асобін у папуляцыі льва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рыкетсіёзы

(ад рыкетсіі)

група інвазійных хвароб жывёл і чалавека, якія выклікаюцца рыкетсіямі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)