гу́тарка ж.

1. Unterhltung f -, -en; Gespräch n -(e)s, -e; Unterrdung f -, -en (інтэрв’ю);

2. (абмеркаванне чаго-н.) Besprchung f -, -en, ussprache f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ці́снуцца

1. sich drücken (да каго-н., чаго-н. an A); sich schmegen, sich nschmiegen (an A);

2. (рухацца куды-н. штурхаючыся) sich (vrwärts) drängen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цы́мус м.

1. разм. etw., was am bsten schmeckt;

2. разм. (сутнасць чаго-н.) Wsen n -s, Kern der Sche;

3. кул. ine süße Mhrrübenspeise

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

згуртава́цца

1. (сабрацца) sich versmmeln, zusmmen kommen* vi (s), zusmmentreten* vi (s);

2. (аб’яднацца вакол каго-н., чаго-н. um A) sich zusmmenschließen*; sich schren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падзе́л м. (на часткі чаго-н.) Tilung f -, -en, ufteilung f -;

падзе́л на дзве ча́сткі Zwiteilung f -;

падзе́л маёмасці die ufteilung des Bestzes, Vermögensteilung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыні́кнуць разм. sich (n)schmegen, drücken vi (да чаго-н. an A); sich dcken (прыгнуцца);

прыні́кнуць ву́хам да сцяны́ sein Ohr an die Wand lgen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыстасава́цца (да чаго-н.) sich npassen (D, an A); sich gewöhnen (an A), sich nbequemen (an A, D); sinen Mntel nach dem Wnde hängen (падладзіцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адвяза́цца

1. sich lsbinden*, sich lsmachen, sich lösen;

2. разм. (перастаць дакучаць) lswerden* vi (s);

адвяза́цца ад чаго-н. sich (D) etw. vom Hlse schffen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адно́сіцца

1. (уваходзіць у склад) gehören vi (да чаго-н. zu D);

2. матэм. sich verhlten*;

А адно́сіцца да Б A verhält sich zu B

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адбарані́ць, ‑бараню, ‑бароніш, ‑бароніць; зак., каго-што, ад каго-чаго.

Абараніць каго‑н., засцерагчы ад чыіх‑н. непрыхільных, варожых дзеянняў. Адбараніць ад хуліганаў. Адбараніць ад сабак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)