угаво́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Звязаны з угаворам (у 1 знач.). Угаворны тон.
2. Які з’яўляецца вынікам угавору (у 2 знач.). Угаворная цана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
універсітэ́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да універсітэта. Універсітэцкі статут. Універсітэцкая бібліятэка. // Звязаны са знаходжаннем, навучаннем або выкладаннем ва універсітэце. Універсітэцкі выкладчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
учо́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для ўчоту. Учотная картка. Учотны лісток.
2. Спец. Які звязаны з учотам вэксаляў. Учотны банк. Учотны працэнт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фанеты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фанетыкі. Фанетычныя законы. Фанетычная транскрыпцыя. // Звязаны з гукамі мовы; гукавы. Фанетычны лад мовы. Фанетычнае пісьмо.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фані́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец.
1. Звязаны з гукам; гукавы. Фанічны бок слова.
2. Які мае гукавы сігнал (пра тэлефонны апарат). Фанічны тэлефон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фотаметры́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фотаметрыі; звязаны з фотаметрыяй. Фотаметрычны метад. // Заснаваны на фотаметрыі; які робіцца шляхам фотаметрыі. Фотаметрычныя вымярэнні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шыракара́дны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Звязаны з прымяненнем шырокіх міжрадкоўяў пры сяўбе некаторых сельскагаспадарчых культур. Шыракарадная сяўба. // Прызначаны для такой сяўбы. Шыракарадныя сеялкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шыро́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да геаграфічнай шыраты, звязаны з ёй. Шыротная даследчая станцыя. // Які праходзіць па пэўнай шыраце. Шыротная магістраль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Расста́йны ’звязаны з расставаннем’; ’той, што разыходзіцца (шлях, дарога)’ (ТСБМ), ’развітальны’ (Сцяшк.), раста́йная даро́га ’ростані’ (бераст., ЛА, 2), раста́йныя даро́гі ’тс’ (Сл. ПЗБ). Параўн. польск. droga rozstajna. Гл. ростань, растанкі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АНДРАМЕДЫ́ДЫ, біэліды,
метэорны паток з радыянтам у сузор’і Андрамеды. Звязаны з распадам Біэлы каметы. У 1741, 1872 і 1885 назіраліся метэорныя дажджы Андрамедыды. У выніку ўздзеяння Юпітэра на арбіту Андрамедыды ў 20 ст. колькасць метэарытаў у патоку значна зменшылася.
т. 1, с. 356
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)