супярэ́чанне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
супярэ́чанне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транспартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
Перавезці (перавозіць) з аднаго месца ў другое.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уперахва́т,
1. Перахватваючы рукой (рукамі).
2. Наперарэз каму‑, чаму‑н., каб перахваціць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упэ́ўненне, ‑я,
Заява, якая мае на мэце пераканаць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
утлума́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чляні́ць, чляню, членіш, членіць;
Дзяліць, падзяляць на асобныя часткі; расчляняць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чу́тнасць, ‑і,
1. Ступень выразнасці гучання.
2. Магчымасць чуць, слухаць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экрані́раванне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эксплуатава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
1. Падвяргаць эксплуатацыі.
2. Рацыянальна выкарыстоўваць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
vórsprechen
1.
1) вымаўля́ць, гавары́ць (дзеля таго, каб хто
2) дэкламава́ць (у прысутнасці
2.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)