Verbum

méistern vi

1) майстрава́ць, вырабля́ць

2) авало́дваць (чым-н.);

Schwíerigkeiten ~ пераадо́льваць ця́жкасці;

sein Fach ~ авало́даць спецыя́льнасцю;

séine Zúnge ~ разм. трыма́ць язы́к за зуба́мі, прыкусі́ць язы́к

reflektíeren

1. vt фіз. адбіва́ць

2. vi

1) (auf A) разлі́чваць (на што-н.), прэтэндава́ць (на што-н.)

2) (über A) разважа́ць (аб чым-н.)

Spérling m -s, -e верабе́й;

◊

ein ~ in der Hand ist bésser als éine Táube auf dem Dach ≅ лепш верабе́й у руцэ́, чым жо́раў пад не́бам

tráurig a су́мны, тужлі́вы, журбо́тны;

~ sein (über A) смуткава́ць, журы́цца (аб кім-н., чым-н.);

das ist ~ áber wahr гэ́та су́мна, але́ факт

2) шкада́

Verságer m -s, -

1) няўда́ча, адмо́ўны вы́нік, няспра́ўнасць

2) адка́з (матора і г.д.)

3) вайск. асе́чка

4) той, хто не спра́віўся з чым-н., няўда́чнік

versíchern

1. vt

1) (G) запэўніваць, упэўніваць (у чым-н.)

2) (gegen A) страхава́ць (ад чаго-н.)

2. ~, sich

1) застрахава́цца

2) забяспе́чыць сабе́ падтры́мку

vórgeben* II vt

1) засыпа́ць (корм жывёле); падава́ць (на стол)

2) адгаво́рвацца (чым-н.);

er gab vor, er wäre krank ён удава́ў з сябе́ хво́рага

zúgeben* vt

1) прыдава́ць, дава́ць у дада́так, дадава́ць

2) згаджа́цца;

er gab mir zu, dass… ён пагадзі́ўся са мной, што…

3) прызнава́цца (у чым-н.)

zurǘckführen vt

1) ве́сці наза́д

2) (auf A) тлума́чыць (чым-н.);

woráuf ist das zurǘckzuführen? як [чым] гэ́та тлума́чыцца?; прыпі́сваць (чаму-н.); зво́дзіць (да чаго-н.)

zurückkommen* vi (s)

1) вярта́цца, вярну́цца

2) разм. адстава́ць (з працай)

3) (auf A) зноў загавары́ць (аб кім-н., чым-н.); вярну́цца (да былой тэмы)