адслужы́ць
1. (папрацаваць
2. (скончыць служыць) séinen Dienst ábleisten (у войску);
3. (пра рэчы) áusgedient háben
4.
адслужы́ць набажэ́нства éinen [den] Góttesdienst halten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адслужы́ць
1. (папрацаваць
2. (скончыць служыць) séinen Dienst ábleisten (у войску);
3. (пра рэчы) áusgedient háben
4.
адслужы́ць набажэ́нства éinen [den] Góttesdienst halten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ад’е́здзіць, ‑езджу, ‑ездзіш, ‑ездзіць;
1. Праездзіць
2. Перастаць ездзіць; страціць магчымасць ездзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пабрукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
1. Забрукаваць усё, многае.
2. і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пабры́нкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пабурча́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; ‑чым, ‑чыце;
Бурчаць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паво́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагаблява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе;
1. Габлюючы, зрабіць гладкім.
2. Выгаблеваць усё, многае.
3. і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагрэ́цца, ‑грэюся, ‑грэешся, ‑грэецца;
Грэцца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падра́пацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Абдзерці сабе што‑н.
2. Пакрыцца драпінамі.
3. Драпацца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падырыжы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)