ви́деть несов., в разн. знач. ба́чыць;
ви́деть самолёт ба́чыць самалёт;
мно́гое ви́деть в жи́зни шмат што ба́чыць у жыцці́;
ви́деть оши́бку ба́чыць памы́лку;
ви́деть не могу́ ба́чыць не магу́;
ви́деть свои́ми (со́бственными) глаза́ми ба́чыць на свае́ во́чы;
не ви́деть ничего́ осо́бенного не ба́чыць нічо́га асаблі́вага;
◊
ви́деть во сне сніць, ба́чыць у сне;
как ви́дите вводн. сл. як ба́чыце;
ви́дите ли вводн. сл. ба́чыце;
не ви́деть све́та (бе́лого) не ба́чыць све́ту (бе́лага);
рад вас ви́деть ра́ды вас ба́чыць;
то́лько и ви́дели (кого) то́лькі і ба́чылі (каго);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наводи́ть несов.
1. в разн. знач. наво́дзіць;
наводи́ть мост наво́дзіць мост;
наводи́ть ору́дие наво́дзіць гарма́ту;
наводи́ть поря́док наво́дзіць пара́дак;
наводи́ть лоск, гля́нец наво́дзіць гля́нец, глянцава́ць;
наводи́ть красоту́ разг. прыхаро́шваць, наво́дзіць прыго́жасць;
наводи́ть на себя́ красоту́ прыхаро́швацца;
наводи́ть на след наво́дзіць на след;
наводи́ть на мысль наво́дзіць на ду́мку;
2. перен. (тоску, страх) наганя́ць; наво́дзіць;
наводи́ть тоску́ наганя́ць (наво́дзіць) тугу́;
наводи́ть у́жас наганя́ць (наво́дзіць) жах;
наводи́ть ску́ку наганя́ць (наво́дзіць) нуду́;
◊
наводи́ть тень наво́дзіць цень;
наводи́ть спра́вки даве́двацца;
наводи́ть кри́тику (на кого, что) наво́дзіць кры́тыку (на каго, што);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подчине́ние ср.
1. (действие) пакарэ́нне, -ння ср.; падпара́дкаванне, -ння ср.; паднача́ленне, -ння ср.; неоконч. паднача́льванне, -ння ср.; см. подчини́ть, подчиня́ть;
2. (состояние зависимости) падпара́дкаванне, -ння ср.; паднача́ленне, -ння ср.; (подчинённость) падпара́дкаванасць, -ці ж.; паднача́ленасць, -ці ж.; (зависимость) падле́гласць, -ці ж.; (повиновение) паслушэ́нства, -ва ср., паслухмя́насць, -ці ж.; (покорность) пако́ра, -ры ж., пако́рнасць, -ці ж.;
быть в подчине́нии быць падпара́дкаваным (паднача́леным);
держа́ть в подчине́нии кого́-л. трыма́ць у пако́ры (у паслушэ́нстве) каго́-не́будзь; см. подчини́ть, подчини́ться, подчиня́ть, подчиня́ться;
3. грам. зале́жнасць, -ці ж.; падпара́дкаванне, -ння ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
полага́ть несов.
1. (предполагать) меркава́ць; (считать) лічы́ць; (думать) ду́маць;
я полага́ю, что сде́лаю рабо́ту в срок я мярку́ю (ду́маю, лічу́), што зраблю́ рабо́ту ў тэ́рмін;
как вы полага́ете? як вы мярку́еце (ду́маеце, лі́чыце)?;
полага́ть кого́-л. больны́м офиц. лічы́ць каго́-не́будзь хво́рым;
полага́ть свои́м до́лгом уст. лічы́ць сваі́м абавя́зкам;
не полага́л я в нём тако́й пры́ти! не ду́маў я, што ў яго́ такі́ спрыт!;
на́до полага́ть вводн. сл. трэ́ба ду́маць;
2. уст. (класть) кла́сці; (возлагать) усклада́ць;
полага́ть нача́ло чему́-л. уст. кла́сці пача́так чаму́-не́будзь.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пра́воI в разн. знач. пра́ва, -ва ср.;
всео́бщее избира́тельное пра́во усеагу́льнае вы́барчае пра́ва;
пра́во на труд, на о́тдых, на образова́ние пра́ва на пра́цу, на адпачы́нак, на адука́цыю;
име́ть пра́во мець пра́ва;
води́тельские права́ вадзі́цельскія правы́, правы́ кіро́ўцы;
◊
по пра́ву па пра́ве;
с по́лным пра́вом з по́ўным пра́вам;
в пра́ве ма́ю (ма́еш, ма́е) пра́ва, ма́юць правы́;
на права́х (кого, чего) на права́х (каго, чаго);
вступи́ть в свои́ права́ уступі́ць у свае́ правы́;
на пти́чьих права́х на птушы́ных права́х;
на ра́вных права́х на ро́ўных права́х.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спина́ ж. спі́на, -ны ж.; пле́чы, род. плячэ́й и плеч;
взвали́ть но́шу на́ спину узвалі́ць но́шу на пле́чы;
распрями́ть спи́ну вы́прастаць спі́ну (пле́чы);
◊
на со́бственной спине́ (испыта́ть, узна́ть что́-л.) на ўла́снай спі́не (зазна́ць што-не́будзь);
выезжа́ть на чье́й-л. спине́ выязджа́ць на чыёй-не́будзь спі́не;
гнуть спи́ну гнуць спі́ну;
за спино́й (у кого-л.) де́лать (что-л.) за пляча́мі (у каго-небудзь) рабі́ць (што-небудзь);
поверну́ться спино́й (к кому-л.) павярну́цца пляча́мі (да каго-небудзь);
показа́ть спи́ну паказа́ць спі́ну;
нож в спи́ну нож у спі́ну.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
страхI страх, род. стра́ху м.;
чу́вство стра́ха пачуццё стра́ху;
под стра́хом чего́-л. пад стра́хам чаго́-не́будзь;
◊
на свой страх на свой страх;
у стра́ха глаза́ велики́ погов. у стра́ха во́чы вялі́кія;
стра́ха ра́ди з-за стра́ху;
ры́царь без стра́ха и упрёка ры́цар без стра́ху і зага́ны;
не за страх, а за со́весть добрасумле́нна, не з-за стра́ху, а па сумле́нні;
де́йствовать на свой страх и риск дзе́йнічаць на свой страх і ры́зыку (на сваю́ адка́знасць);
нагоня́ть страх на (кого-л.) наганя́ць страх на (каго-небудзь).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
утвержда́ть несов.
1. уст. (устанавливать) устана́ўліваць, усталёўваць; (укреплять) умацо́ўваць, угрунто́ўваць; (закреплять) замацо́ўваць;
утвержда́ть при́нципы чего́-л. устана́ўліваць (усталёўваць) пры́нцыпы чаго́-не́будзь;
2. (признавать окончательным) зацвярджа́ць; (скреплять) сцвярджа́ць;
утвержда́ть пове́стку дня зацвярджа́ць пара́дак дня;
утвержда́ть в до́лжности зацвярджа́ць на паса́ду;
утвержда́ть догово́р по́дписью сцвярджа́ць (зацвярджа́ць) дамо́ву (дагаво́р) по́дпісам;
3. (заставлять убедиться) умацо́ўваць, перако́нваць;
утвержда́ть кого́-л. в како́м-л. мне́нии умацо́ўваць чыю́-не́будзь ду́мку;
4. (настойчиво доказывать) сцвярджа́ць; (говорить) каза́ць, гавары́ць; (уверять) упэ́ўніваць, перако́нваць;
вы утвержда́ете, что ви́дели его́ вы сцвярджа́еце (ка́жаце, гаво́рыце, упэ́ўніваеце), што ба́чылі яго́;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асо́ба ж.
1. ли́чность;
выда́тная а. — выдаю́щаяся ли́чность;
пасве́дчыць ~бу — удостове́рить ли́чность;
2. (человек вообще) лицо́ ср.;
афіцыя́льная а. — официа́льное лицо́;
3. осо́ба, персо́на;
ва́жная а. — ва́жная осо́ба (персо́на);
невядо́мая а. — неизве́стная осо́ба;
абе́д на 12 асо́б — обе́д на 12 персо́н;
4. грам. лицо́ ср.;
пе́ршая а. мно́жнага лі́ку — пе́рвое лицо́ мно́жественного числа́;
○ юрыды́чная а. — юриди́ческое лицо́;
дзе́ючая а. — де́йствующее лицо́;
◊ нягле́дзячы на ~бы — невзира́я на ли́ца;
у ~бе — (каго) в лице́ (кого);
ула́снай ~бай — со́бственной персо́ной;
све́тлая а. — све́тлая ли́чность;
падстаўна́я а. — подставно́е лицо́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кале́на ср.
1. (мн. кале́ні) анат. коле́но;
уда́рыць к. — ушиби́ть коле́но;
сядзе́ць у каго́-не́будзь на ~нях — сиде́ть у кого́-л. на коле́нях;
2. (мн. кале́ны) в разн. знач. коле́но;
к. трубы́ — коле́но трубы́;
салаве́й заспява́ў на сем кале́н — солове́й запе́л на семь коле́н;
кале́ны бамбу́ку — коле́нья бамбу́ка;
◊ мо́ра па к. — мо́ре по коле́но (по коле́на);
паста́віць на ~ні — поста́вить на коле́ни;
вераб’ю па к. — воробью́ по коле́но;
станаві́цца на ~ні — преклоня́ться (перед кем);
вы́ламаць з к. — добы́ть невозмо́жное;
по́ўзаць на ~нях — (перад кім) пресмыка́ться (перед кем)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)