яйла́, ‑ы, ж.

1. Галоўная града ў сістэме Крымскіх гор. Вецер звычайна дзьме з мора, бо з трох астатніх бакоў Сімеіз акружае надзейная варта — падкова Ай-Петрынскай яйлы. Карамазаў.

2. Агульная назва летняй пашы ў Крымскіх гарах.

[Цюрк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уле́гчыся

1. sich hnlegen, sich nederlegen;

уле́гчыся спаць schlfen [zu Bett] ghen*;

2. (пра буру, вецер, гнеў і г. д.) sich lgen, nchlassen* vi, sich berhigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

імча́ць

1. (schnell, mit Wndeseile) fhren* vt [brngen* vt]; triben* vt, dahntreiben* vt, jgen vt (гнацьпра вецер і г. д.);

2. гл. імчацца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

норд м. марск.

1. (напрамак) Nord mNrden m -s (скар. N);

2. (вецер) Nord m -(e)s, -e, Nrdwind m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

норд-ве́ст м. марск.

1. (напрамак) Nordwst m, Nordwsten m -s (скар. NW);

2. (вецер) Nordwst m -es, -e, Nordwstwind m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

норд-о́ст м. марск.

1. (напрамак) Nordst m, Nordsten m -s (скар. NO);

2. (вецер) Nordst m -es, -e, Nordstwind m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ост м. марск.

1. (напрамак) Ost msten m -s (скар. O);

2. (вецер) Ost m -(e)s, -e, stwind m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вест м. марск.

1. (напрамак) West m -(e)s, Wsten m -s;

2. (вецер) West m -(e)s, -e, Westwind m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заці́хнуць сов., в разн. знач. зати́хнуть, ути́хнуть; (перестать издавать звуки — ещё) замо́лкнуть, умо́лкнуть;

дзе́ці ~хлі — де́ти зати́хли (ути́хли, замо́лкли, умо́лкли);

ве́цер заці́х — ве́тер зати́х (ути́х)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Несудо́бны ’нязручны’ (Куч.), хутчэй ’несвоечасовы, непажаданы’, параўн.: От уплюнуўса дождзь несудобны, ідзе да ідзе (там жа), ’надта вялікі, страшны’: Вецер несудобны дуне, круціць, бурыць! (ТС), параўн. рус. несудобный ’нязручны’, Відаць, да даба ’час; пара’; іншая думка адносна рус. судобить, судобь (ад судьба), гл. Трубачоў у Фасмера, 3, 796. Не выключаецца таксама ўплыў з боку несудо́мны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)