біяні́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да біёнікі, ажыццяўляецца на яе аснове. Біянічныя праблемы, даследаванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блізкаўсхо́дні, ‑яя, ‑яе.

Які мае адносіны да Блізкага Ўсходу, знаходзіцца на Блізкім Усходзе. Блізкаўсходняе пытанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бо́цман, ‑а, м.

Званне малодшага (старшынскага) каманднага саставу на караблі. // Асоба, якая мае такое званне.

[Гал. bootsman — начальнік над матросамі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пальме́та, ‑ы, ДМ ‑меце, ж.

Архітэктурнае ўпрыгожанне, якое мае выгляд стылізаванага веерападобнага ліста пальмы.

[Фр. palmette — пальмачка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пальцападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які падобны на палец (у 1 знач.), мае форму пальца. Пальцападобныя залозы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пальча́ткавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пальчатак; які служыць для вырабу пальчатак. Пальчаткавы цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паляндві́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паляндвіцы. Паляндвічная выразка. // Зроблены з паляндвіцы. Паляндвічная каўбаса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паме́сны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да памесця. Памесныя землі. // Які валодае памесцем. Памеснае дваранства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да памыяў; прызначаны для памыяў. Памыйная яма. Памыйнае вядро.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пантамімі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пантамімікі; звязаны з выкарыстаннем пантамімікі. Пантамімічная частка ролі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)