Verbum

Akzént m -es, -e

1) акцэ́нт, на́ціск;

~e sétzen ста́віць зна́кі на́ціску;

~ auf etw. (A) légen рабі́ць акцэ́нт на чым-н.

2) акцэ́нт, вымаўле́нне

áusmisten vt

1) ачышча́ць ад гно́ю (стойла)

2) фам. наво́дзіць пара́дак (у чым-н.);

den Schrank ~ ачы́сціць ша́фу ад хла́му, наве́сці пара́дак у ша́фе

Bedárf m -(e)s (an D) патрэ́ба (у чым-н.);

nach ~ ко́лькі трэ́ба; зго́дна з патрэ́баю; по́пыт (на што-н.);

bei ~ у вы́падку патрэ́бы

bekánnt a знаёмы, вядо́мы;

~ máchen (mit D) знаёміць (з кім-н, з чым-н.);

sich ~ máchen атрыма́ць ро́згалас;

~ gében* vt абвяшча́ць, аб’яўля́ць, апубліко́ўваць; паведамля́ць

beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

genügen vi

1) хапа́ць, става́ць, быць дастатко́вым

2) задавальня́ць;

sich an etw. (D) ~ lássen* задаво́ліцца (чым-н.);

das genügt mir nicht мне гэ́тага ма́ла

mítnehmen* vt

1) браць [забіра́ць] з сабо́й; укра́сці

2) міры́цца (з чым-н.);

éinen Náchteil ~ müssen* быць вы́мушаным зміры́цца з яко́й-н. невыго́днасцю [нязру́чнасцю]

3) знясі́льваць

náchfühlen vt

1) спачува́ць (у чым-н.); (D) спачува́ць (каму-н.);

j-m séinen Schmerz ~ спачува́ць чыйму́-н. го́ру [чыёй-н. бядзе́]

2) прама́цваць

táuschen vt, vi мяня́ць, абме́ньваць (gegen A – што-н. на што-н.) мяня́цца (з кім-н., чым-н. – mit D);

Blícke ~ абме́ньвацца по́зіркамі; перагляну́цца