Verbum

напо́мніць

1. er¦ínnern vt (што-н., аб чым-н. an A) ins Gedächtnis rúfen*; máhnen vt (засцерагаць);

2. (здацца падобным на каго-н., што-н.) an j-n, an etw. erínnern; j-n, etw. im Gedächtnis wáchrufen*

сцярпе́ць

1. (стрымацца) sich behérrschen;

2. (вытрымаць) áushalten* vt, ertrágen* vt, dúlden vt, erdúlden vt; sich (D) etw. gefállen lássen* (мірыцца з чым-н., цярпліва пераносіць);

сцярпе́ць кры́ў ду éine Kränkung hínnehmen* [über sich (A) ergéhen lássen*]

то́рба ж. Béutel m -s, -; Sack m -(e)s, Säcke; Béttelsack m (жабрака);

◊

хадзі́ць з то́рбай bétteln géhen*;

насі́цца як з пі́санай то́рбай з кім-н., чым-н. ein großes Getue mit j-m [mit etw.] máchen

перабіра́ць

1. (адсартаваць) áuslesen* vt, sortíeren vt;

2. (перагледзець) dúrchsehen* vt;

3. (узяць болыш, чым трэба) zu viel néhmen*;

4. (быць пераборлівым) nörgeln vi, méckern vi;

5. (рытмічна кратаць):

перабіра́ць стру́ны die Sáiten rühren [erklíngen lássen*, ánschlagen*]

арыентава́цца

1. sich ori¦entíeren, séinen Stándort bestímmen; sich zuréchtfînden* аддз.;

2. (разбірацца ў чым-н.) sich zuréchtfînden* аддз. (in D); sich áuskennen*;

3. (спадзявацца на каго-н., што-н.) sich ríchten (nach D); sich ori¦entíeren (an D)

абста́віць

1. umstéllen vt, umgében* vt (чым-н. mit D);

2. (абстаўляць мэбляй і г. д.) áusstatten vt, éinrichten vt, möblíeren vt;

3. перан., разм. (стварыць умовы) arrangíeren [ɑrã:´ʒі:-] vt; éinrichten vt;

4. (апярэдзіць) übertrúmpfen vt, überhólen vi

зве́рху

1. прысл. (на пытанне «aдкyль?») von óben (heráb);

2. прыназ. (над чым-н.) óberhalb (G), über (D, A);

◊

глядзе́ць на каго-н. зве́рху ўні́з j-n von óben heráb ánsehen* [behándeln]; sich j-m gegenüber heráblassend verhálten*