◎ Неразгара́ка ’нязграбная, няўмелая асоба’ (кап., Жыв. сл.). Відаць, утворана ад разкарака ці раскірэка ’нязграбная асоба, клышаногі чалавек’ (гл.) пры дапамозе ўзмацняльнага не-, якое было далучана пасля дээтымалагізацыі зыходнага слова; пераход к > г у інтэрвакальным становішчы, як у дыялектным стаган < стакан і пад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Касаво́кі ’асоба з косым вокам’. Тыповы складаны прыметнік з другой часткай ‑вокі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Важні́чы ’асоба, адказная за ўзважванне’ (Нас.). Да важыць, вага; параўн. ляснічы, паляўнічы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вымяра́льшчык (БРС). Да вымяраць. Калька рус. измеритель (дзеючая асоба) (Крукоўскі, Уплыў, 124).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Не́дагадзь ’асоба, якой цяжка дагадзіць’ (слаўг., Нар. словатв.). З дагадзіць, гл. гадзіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
coroner [ˈkɒrənə] n. сле́дчы, які́ вядзе спра́вы аб гвалто́ўнай або́ рапто́ўнай сме́рці; сле́дчы па асо́ба ва́жных спра́вах
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
deficient [dɪˈfɪʃnt] adj. недастатко́вы, няпо́ўны; недаскана́лы;
a mentally/bodily deficient person асо́ба з абмежава́нымі разумо́вымі/фізі́чнымі магчы́масцямі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
noblewoman [ˈnəʊblwʊmən] n. (pl. -women)
1. арыстакра́тка
2. hist. двара́нка
3. тытулава́ная асо́ба; жо́нка пэра (у Англіі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
underling [ˈʌndəlɪŋ] n. derog. паднача́леная асо́ба; дро́бная со́шка;
the boss and his underlings бос са сваі́мі паднача́ленымі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
vassal [ˈvæsl] n.
1. hist. васа́л
2. (to) зале́жная асо́ба або́ краі́на;
a vassal state васа́льная дзяржа́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)