спектра́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да спектра; уласцівы яму. Спектральныя лініі. // Які служыць для атрымання спектраў. Спектральныя прылады. // Які мае адносіны да ўспрымання розных колераў спектра. Спектральная адчувальнасць вока.
•••
Спектральны аналіз — вызначэнне хімічнага саставу цел, якія свецяцца, па іх спектрах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стрыжнёвы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да стрыжня (у 1 знач.), з вялікім стрыжнем (пра драўніну). Стрыжнёвы корань канюшыны.
2. Які мае адносіны да стрыжня (у 2, 3 знач.). // Са стрыжнем. Стрыжнёвы трансфарматар.
3. перан. Асноўны, галоўны. Стрыжнёвая праблема канферэнцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́днавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да судна 1, знаходзіцца на судне. Суднавы рухавік. // Які мае месца на суднах, звязаны са службай на іх. Суднавая каманда. // Які ажыццяўляецца на суднах. Суднавы гандаль. Суднавы промысел. // Які працуе на судне. Суднавы механік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хрыбто́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да хрыбта (у 1, 2 знач.). Хрыбтовыя пазванкі.
2. Які знаходзіцца на хрыбце, на спіне ў жывёл. Хрыбтовае шчацінне. Хрыбтовая частка тушы.
3. Які мае адносіны да хрыбта (у 4 знач.). Хрыбтовыя перавалы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаасо́бнік, ‑а, м.
Селянін, які мае асобную, самастойную гаспадарку і не з’яўляецца членам сельскагаспадарчай арцелі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднапо́лы, ‑ая, ‑ае.
Які мае палавыя органы толькі аднаго полу (мужчынскія або жаночыя). Аднаполая кветка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адрабо́тачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да адработку (у 2 знач.). Адработачная рэнта. Адработачная гаспадарка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азбе́ставы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да азбесту. Азбеставы завод. // Зроблены з азбесту. Азбеставыя трубы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
айво́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да айвы. Айвовы сад. // Прыгатаваны з айвы. Айвовае варэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акцэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да акцэнту (у 1 знач.).
•••
Акцэнтны верш гл. верш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)