Verbum

епі́скап, ‑а, м.

Вышэйшы сан у хрысціянскай царкве. // Асоба, якая мае гэты сан; архірэй.

[Грэч. epískopos — наглядчык.]

загало́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да загалоўка. Загаловачны шрыфт.

•••

Загаловачнае слова гл. слова.

мігрэ́невы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мігрэні. // Прызначаны для лячэння мігрэні. Мігрэневы карандаш.

міжафрыка́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рада афрыканскіх краін, які ажыццяўляецца паміж імі.

мікро́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мікроба. Мікробная клетка. // Выкліканы мікробамі. Мікробная інфекцыя.

міязматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да міязмаў; у склад якога ўваходзяць міязмы.

мнагасі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае вялікую магутнасць (пра маторы, машыны і пад.). Мнагасільны трактар.

мо́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мовы. Моўныя звароты. Моўная характарыстыка. Моўныя групы.

мусульма́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мусульманства, да мусульман, уласцівы ім. Мусульманская рэлігія.

мушкецёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мушкецёра; які складаецца з мушкецёраў. Мушкецёрскі полк.