уты́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да утылю, з’яўляецца утылем. Утыльныя тавары. Утыльная шэрсць. // Прызначаны для перапрацоўкі утылю. Утыльны цэх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыліза́ць сов., в разн. знач. прилиза́ть;
ко́шка ~за́ла шэрсць — ко́шка прилиза́ла шерсть;
п. валасы́ — прилиза́ть во́лосы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шэрсцямы́йка, ‑і, ДМ ‑мышцы; Р мн. ‑мыек; ж.
1. Майстэрня, цэх і пад., дзе мыюць, прамываюць шэрсць.
2. Шэрсцямыйная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віго́нь, -і, мн. -і, -ей, ж.
1. Паўднёваамерыканская млекакормячая жывёліна сямейства лам з тонкай і мяккай шэрсцю, а таксама шэрсць гэтай жывёліны і тканіна з яе.
2. Род пражы з сумесі бавоўны з грубай шэрсцю, а таксама тканіна з яе.
|| прым. віго́невы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
angora [æŋˈgɔ:rə] n.
1. анго́рская ко́шка/каза́; ангорскі трус
2. анго́ра, анго́рская шэрсць;
an angora sweater сві́тар з анго́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Кісля́ціна ’шэрсць, выбраная з вырабленай скуры’ (Нас.). Параўн. кислятина ’тс’ (Дабр.). Гл. кіслы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лангха́ар
(ад ням. lang = доўгі + Haar = шэрсць)
парода даўгашэрсных нямецкіх лягавых сабак, гал. ч. карычневай і шэрай масці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КІСЛО́ТНЫЯ ФАРБАВА́ЛЬНІКІ,
водарастваральныя арган. фарбавальнікі, якія маюць у малекуле кіслотныя групы: сульфагрупу SO3H, карбаксільную групу COOH. Паводле хім. класіфікацыі К. ф. — пераважна азафарбавальнікі, антрахінонавыя фарбавальнікі і трыфенілметанавыя фарбавальнікі. Вырабляюць К. ф. ў выглядзе натрыевых солей, якія пры дысацыяцыі ў вадзе ўтвараюць афарбаваныя аніёны. Выкарыстоўваюць для фарбавання бялковых (шэрсць, натуральны шоўк) і поліамідных валокнаў, а таксама скуры, паперы, вырабу чарніла.
т. 8, с. 293
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Бру́нькі ’шэрсць дрэннай якасці, знятая з ног і галавы авечкі’ (Улад.). Відаць, укр. паходжання. Параўн. укр. бру́нька ’пупышка на дрэве’ (мае дакладную адпаведнасць у балг. мове: балг. бру́нка ’пупышка на дрэве’, параўн. Краўчук, ВЯ, 1968, № 4, 129). Развіццё семантыкі ’пупышка’ → ’катылёк’ (першапачаткова ’шэрсць у катыльках, зваляная’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
узлахма́ціць, ‑мачу, ‑маціш, ‑маніць; зак., што.
Разм. Зрабіць лахматым; ускалмаціць, ускудлаціць. Узлахмаціць шэрсць. □ Я ўзлахмаціў яму грыўку, якая паспела выгараць на сонцы, і пайшоў. Радкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)