tradycja

tradycj|a

ж. традыцыя;

~a rodzinna — сямейная традыцыя;

mieć szacunek dla ~i — шанаваць традыцыі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

admirować

незак. kogo co уст. абагаўляць; глыбока паважаць (шанаваць) каго;

admirować swego nauczyciela — паважаць свайго настаўніка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

save

I [seɪv]

v.t.

1) ратава́ць, вырато́ўваць

to save a drowning man — вы́ратаваць чалаве́ка, які́ то́піцца

2) шанава́ць, ахо́ўваць, берагчы́

to save one’s honor — берагчы́ свой го́нар

3) захо́ўваць, перахо́ўваць, шанава́ць (во́пратку)

4) ашчаджа́ць (гро́шы, во́чы)

5) збаўля́ць (ад грахо́ў)

II [seɪv]

prep.

апрача́, за вы́няткам чаго́

He works every day save Sundays — Ён працу́е штодня́ апрача́ нядзе́ляў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

praise

[preɪz]

1.

n.

пахвала́ f., усхвале́ньне n.

2.

v.

1) хвалі́ць

2) усхваля́ць, выхваля́ць, пахваля́ць; шанава́ць, паважа́ць

to praise God — пакланя́цца Бо́гу

•

- sing the praises of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Рэ́сціць ’дабіць, даканаць; пакараць’ (слон., Нар. лекс.), дарэ́сьціць ’дакончыць’ (Нар. сл.), ’разбурыць, разбіць’ (зэльв., Жыв. сл.). Рус. рестить ’лаяцца’, изрестити ’выкалаць’. Прасл. *restiti ’калоць, біць; лаяцца, караць’, магчыма, уяўляе сабой дэнамінатыў ад *restъ(ь?), верагодна ў значэнні ’калючка, вастрыё’, як, напрыклад *čьstiti ’шанаваць’ < *čьstь ’гонар’; gostiti ’гасцяваць’ < gostь ’госць’ (Гарачава, Этимология–1980, 105–106). Відаць, сюды ж рэ́сткі, мяркуючы па ілюстрацыі: крычэць на ўвесь свет рэсткім крыкам (Глеб Альгердзіч. Нашчадкі і спадкаемцы // Шыпшына, № 2, 1946. С. 36), са значэннем ’востры, пранізлівы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

adorować

незак. kogo/co1. шанаваць, абагаўляць каго; захапляцца кім;

adorować dziewczynę — захапляцца дзяўчынай;

2. рэл. пакланяцца, абагаўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

święcić

незак.

1. святкаваць;

święcić zwycięstwo — святкаваць перамогу;

święcić czyją pamięć — шанаваць чыю памяць;

2. рэл. свяціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

шанава́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шанаваць.

2. Глыбокая павага. [Рыгор:] — Пакінь, пакінь, Зося. Гэта не любоў, не шанаванне, калі чалавек занявольваецца, калі падсякаюцца яго хаценні, мардуюцца жаданні... Гартны.

3. Аказанне, выражэнне ўдзячнасці, гонару, увагі і пад. Пастаяць [жанкі] з вянкамі ў скрусе, На чырвоную звязду Лепшых кветак Беларусі З шанаваннем пакладуць. Астрэйка. [Бобрык:] — А за тое, што вы мне на старасці такое шанаванне зрабілі, яшчэ раз — шчырае дзякуй! Дуброўскі.

•••

Маё (наша) шанаванне — вітанне пры сустрэчы з кім‑н. — Маё шанаванне, — пакланіўся.. [Шчуроўскі] з годнасцю і нават грацыяй. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wáhren vt захо́ўваць, берагчы́, шанава́ць (напр. гонар);

séine Réchte ~ барані́ць свае́ правы́;

wáhre dich! сцеражы́ся!;

wáhre déine Zúnge! разм. прытрыма́й язы́к!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gedénken* vi

1) (zu + inf) мець наме́р (што-н. зрабіць);

ich gedénke zu verréisen я ма́ю наме́р [ду́маю] пае́хаць

2) (G) (ус)по́мніць, узга́дваць, успаміна́ць (пра каго-н., пра што-н.);

j-n in Éhren ~ ушано́ўваць каго́-н., шанава́ць чыю́-н. па́мяць;

der Hélden ~ шанава́ць па́мяць геро́яў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)