blurry

[ˈblɜ:ri]

adj. -rier, -riest

1) цьмя́ны; невыра́зны

2) папэ́цканы; папля́млены кля́ксамі

a blurry copy — папля́млены асо́бнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

únbestimmt a

1) неазнача́льны;

der ~e Artíkel неазнача́льны арты́кль

2) неакрэ́слены, няпэўны, цьмя́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blurry [ˈblɜ:ri] adj. infml цьмя́ны, невыра́зны, няя́сны, расплы́вісты;

a blurry photograph няя́сная фотака́ртка;

have a blurry vision of smth. няя́сна ба́чыць што-н.; мець цьмя́нае ўяўле́нне аб чым-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ghostly

[ˈgoʊstli]

adj.

1) як здань; бляды́, бле́дны; цьмя́ны, няя́сны

2) пра ду́хаў

ghostly legends — леге́нды пра ду́хаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГА́МАН ((Hamann) Іаган Георг) (27.8.1730, г. Кёнігсберг, цяпер г. Калінінград, Расія — 21.6.1788),

нямецкі філосаф-ірацыяналіст, крытык, пісьменнік. Вывучаў у Кёнігсбергу філасофію, багаслоўе, філалогію. Яго «Сібіліны лісткі» (выд. 1819) выкладзены ў форме аракульскіх выслоўяў. У фрагментах «Славутыя думкі Сакрата» (1759) і «Аблокі» (1761) адстойваў прынцыпы веры і непасрэднага пачуцця як асноўныя пры спасціжэнні рэчаіснасці. Лічыў мастацтва вынікам геніяльнай інтуіцыі (фрагмент «Кішэнная эстэтыка», 1761). Крытыкуючы рацыяналізм асветнікаў, у прыватнасці філасофію І.​Канта («Метакрытыка пра пурызм розуму», 1784, выд. 1800), развіваў ідэі містычна афарбаванай інтуітывісцкай дыялектыкі. Абсалютызаваў інтуітыўны момант у творчасці і пазнанні (канцэпцыя «непасрэдных ведаў»). Паводле Гамана, розум (развага) індывідуальны, гістарычны, сітуатыўны; не існуе ўсеагульнага «цвярозага розуму» асветніцкай філасофіі, як і кантаўскага «чыстага розуму»; мова — «першы і апошні орган і крытэрый розуму», звязанасць якога з мовай вызначае межы розуму. Яго ўяўленні пра мову, творчасць генія, спрадвечнасць паэзіі зрабілі ўплыў на ням. філас.-эстэт. думку (І.​Г.​Гердэр, літ. рух «Буры і націску», І.​В.​Гётэ). За афарыстычны адрывісты і цьмяны стыль, падобны на прароцтвы, празваны Гётэ «паўночным магам».

Літ.:

Асмус В.Ф. Немецкая эстетика XVIII в. М., 1963.

Г.​В.​Сініла.

т. 5, с. 10

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

dim​1 [dɪm] adj.

1. цьмя́ны, невыра́зны, няя́сны;

a dim memory няя́сны ўспамі́н

2. BrE, infml тупы́ (пра чалавека)

♦ take a dim view of smth. infml ста́віцца да чаго́-н. адмо́ўна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vague [veɪg] adj.

1. няя́сны; невыра́зны, неакрэ́слены, цьмя́ны;

a vague term недакла́дны тэ́рмін

2. нерашу́чы, няўпэ́ўнены;

be vague in/about one’s plans быць няўпэ́ўненым у сваі́х пла́нах

3. рассе́яны, няўва́жлівы; адсу́тны (позірк)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

затума́нены, ‑эя, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад затуманіць.

2. у знач. прым. Зацягнуты смугой; туманны. Сінь.. [неба] была не яскравая, а затуманеная, малочная. Мележ. // Мутны, з павалокай слёз (пра вочы). [Пятра] з удзячнасцю паглядзеў на Сашу затуманенымі вачамі, не маючы сіл вымавіць слова, прыпаў вуснамі да яе рукі. Шамякін. // перан. Цьмяны, замарочаны (пра свядомасць). Крык Маслянкі пранікаў у затуманеную свядомасць Максіма, але не выклікаў страху. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dreamy

[ˈdri:mi]

adj.

1) по́ўны ма́раў

2) няя́сны, цьмя́ны

a dreamy recollection — няя́сны ўспамі́н

3) летуце́нны; непракты́чны

a dreamy person — летуце́ньнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

misty

[ˈmɪsti]

adj.

1) імглі́сты; затума́нены, засму́жаны

misty hills — засму́жаныя ўзго́ркі

misty morning — імглістая ра́ніца

2) няя́сны, цьмя́ны; невыра́зны

a misty notion — цьмя́нае паня́цьце

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)