ДЗЯЖА́, дзежка, хлебніца,

бандарны выраб, пасудзіна для заквашвання цеста ў беларусаў і некаторых інш. слав. народаў. Мела форму звужанай угору шырокай бочачкі (вышыня раўнялася дыяметру вусця, аб’ём 20—30 л), накрыўку (вечка) з абечкам. Дз. малых памераў (блінніца) служыла для заквашвання цеста на бліны. Рабілі Дз. звычайна з дубовых клёпак. Функцыянальнае выкарыстанне Дз. звязана з культам хлеба, яна выконвала важную ролю ў абрадзе вяселля і інш. У сельскай мясцовасці бытавала да сярэдзіны 20 ст.

В.​С.​Цітоў.

Дзяжа.

т. 6, с. 136

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

згусце́лы, ‑ая, ‑ае.

Які згусцеў; загусцелы. Згусцелае цеста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цестападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны на цеста. Цестападобная маса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

торт, -а, М -рце, мн. тарты́, -о́ў, м.

Кандытарскі выраб са здобнага цеста з крэмам, фруктамі і пад.

Бісквітны т.

|| прым. то́ртавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ло́кшына, -ы, ж.

Выраб з пшанічнай мукі ў выглядзе тонкіх высушаных палосак цеста, а таксама страва, прыгатаваная з такога вырабу.

|| прым. ло́кшынавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

закача́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што ў што.

Качаючы, пакрыць, абляпіць чым-н. зверху.

З. мяса ў цеста.

|| незак. зако́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приболта́ть сов., прост. падкалаці́ць;

приболта́ть яйцо́ в те́сто падкалаці́ць це́ста я́йкам;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

work dough

мясі́ць це́ста

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Teig m -es, -e це́ста, ро́шчына;

den ~ knéten мясі́ць це́ста;

der ~ geht auf це́ста падыхо́дзіць;

díeser Mensch ist aus ánderem ~ гэ́та чалаве́к і́ншага заме́су

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

размясі́цца, ‑месіцца; зак.

Разм. Стаць размешаным. Цеста добра размясілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)