вясло́ 1, ‑а; мн. вёслы, вёсел; н.

Лопасць з доўгім дзяржаннем, прызначаная для веславання. Дзесь ціха праплыве лодка, плясне вясло, пачуецца стрыманы смех. Васілевіч. А няма ні лодкі, ні парома, Ні абломка слізкага вясла. Пысін.

вясло́ 2, ‑а; мн. вёслы, вёсел; м.

Нізка аднародных прадметаў. Вясло абаранкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

reserved [rɪˈzɜ:vd] adj.

1. замкнёны, замкну́ты; стры́маны;

Ellen was a shy, reserved girl. Элен была сарамлівая, замкнёная дзяўчынка.

2. зарэзервава́ны, зака́заны за́гадзя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

coy

[kɔɪ]

adj.

1) сарамлі́вы; нясьме́лы, палахлі́вы, сьці́плы, скро́мны

2) які́ прыкі́дваецца сарамлі́вым, каке́тліва стры́маны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Сці́плы ’просты, стрыманы, без прэтэнзій’, ’невялікі, сярэдні’ (ТСБМ), ’скромны, ціхі’ (Гарэц.), ’ціхі, пільны’ (Варл.), ’гаспадарлівы’ (Мат. Маг.), ’эканомны; скупы’ (Мат. Гом.), сці́пл(н)ы ’скромны, ціхі, лагодны; просты’ (Некр. і Байк.). Як відаць з апошняга, не можа разглядацца асобна ад сціпны (гл.); параўн., аднак, сціплы ’стройны (?): (хвоі) стаяць — прыгожыя, сціплыя — застыглі ў святой нерухомасці (М. Зарэцкі), што магло б сведчыць аб уплыве літ. stỹpti ’цягнуцца (уверх)’ на семантыку слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

behrrscht

1. a стры́маны, спако́йны

2. adv:

er tritt ~ auf ён трыма́ецца спако́йна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gefsst a спако́йны, стры́маны;

sich ~ mchen auf etw. быць гато́вым да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kühl a

1) халаднава́ты, прахало́дны

2) стры́маны, разва́жлівы;

ein ~er Kopf цвяро́зы [стры́маны] чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

афіцы́йны, афіцыя́льны

1. offzill, mtlich;

афіцы́йная асо́ба mtsperson f -, -en;

афіцы́йнае паведамле́нне offizille [mtliche] Mldung;

2. (стрыманы, халодна-ветлівы) förmlich, offizill;

афіцы́йны тон förmlicher Ton

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шумо́к 1, ‑мку, м.

Разм. Невялікі, слабы, лёгкі шум (у 1 знач.). У зале стаяў стрыманы шумок. Колас.

•••

Пад шумок — непрыкметна, незаўважна; маскіруючыся, прыкрываючыся чым‑н.

шумо́к 2, ‑мку, м.

Разм. Тое, што і шум ​2. [Кучучыха:] — Вазьмі, дзеўка, лыжку ды шумок трошкі пазбірвай, а я тым часам чаго пагляджу. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

temperate [ˈtempərət] adj.

1. памярко́ўны; уме́раны;

a temperate climate уме́раны клі́мат

2. стры́маны; лаго́дны;

Be more temperate in your language. Сачы за сваёй мовай.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)