handy

[ˈhændi]

adj.

1) зру́чны; кары́сны; выго́дны

2) зру́чны ў карыста́ньні, спры́тны, до́бры

3) спры́тны да рабо́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Азукува́ты ’спрытны, жвавы’ (Бяльк.), азука ’спрытны’ (Нас.), хлапец‑азука (Нас., Гарэц.) да зух, зухасць (гл.). Мартынаў, SlW, 68. Памылкова Карскі, Белорусы, 160.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

shifty [ˈʃɪfti] adj. хі́тры, ло́ўкі, спры́тны; несумле́нны;

She has shifty eyes. У яе бегаюць вочкі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

obrotny

паваротлівы, спрытны, кемлівы, прадпрымальны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

szparki

борзды; шпаркі; хуткі; спрытны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

behände a спры́тны, увішны, шпа́ркі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flínk a жва́вы, спры́тны, паваро́тлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

geschwínd a спры́тны, паваро́тлівы, бы́стры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

húrtig a спры́тны, паваро́тлівы;

~! жваве́й!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

routiníert [ru:-] a во́пытны, дасве́дчаны; спры́тны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)