роўна... (а таксама раўна...).

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «роўны», напрыклад: роўнавялікі, роўнастаронні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трыльён, ‑а, м.

Лік, роўны тысячы мільярдаў; на пісьме перадаецца як адзінка з дванаццаццю нулямі або 10​12.

[Фр. trillion.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адэква́тны

(лац. adaequatus = прыраўнаваны)

які поўнасцю супадае, роўны чаму-н. (напр. а-ыя паняцці).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

НАНПАРЭ́ЛЬ (ад франц. nonpareille непараўнальны),

дробны друкарскі шрыфт, памер якога роўны 6 пунктам (2,25 мм).

т. 11, с. 140

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

even1 [ˈi:vn] adj.

1. ро́ўны, гла́дкі;

even ground ро́ўная зямля́

2. ро́ўны, адно́лькавы;

even shares/chances ро́ўныя до́лі/адно́лькавыя ша́нцы;

The score is now even. Лік зраўняўся.

3. цо́тны

4. спако́йны, ураўнава́жаны;

an even temper спако́йны/ураўнава́жаны хара́ктар

5. раўнаме́рны;

even breathing/pulse ро́ўнае дыха́нне/ро́ўны пульс

get even with smb. раскві́твацца, зво́дзіць раху́нкі з кім-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

со́тка Участак зямлі, роўны сотай частцы гектара (БРС).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Та́кмань, та́кман ’цяпер, нядаўна’ (пруж., Сл. Брэс.), такма́нь ’толькі што’ тэрытарыяльна проціпастаўленае якма́нь ’тс’ (Бос.). Параўн. серб. та̀кмен ’з якім можна параўноўваць; аднолькавы, роўны’, ст.-слав. тъкъмьньроўны, аднолькавы’. Прыслоўе ад токма (гл.) з часціцай -нь, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЗМЕ́ШАНЫ ЗДАБЫ́ТАК вектараў a, b, c, лік, роўны скалярнаму здабытку вектара a на вектарны здабытак вектараў b і c. Запісваецца ў выглядзе ( a , b , c ) = ( a , [ b , c ]) = a ( b × c ) . Лікава роўны аб’ёму паралелепіпеда, пабудаванага на вектарах a, b, c, які бярэцца са знакам плюс, калі гэтыя вектары ўтвараюць правую тройку, і са знакам мінус у процілеглым выпадку. Выкарыстоўваецца ў геаметрыі, механіцы і фізіцы. Гл. таксама Вектарнае злічэнне.

т. 7, с. 96

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

міньён 1, ‑у, м.

Спец. Дробны друкарскі шрыфт, роўны 7 пунктам.

[Фр. mignonne, ад mignon — вельмі маленькі.]

міньён 2, ‑а, м.

Бальны танец, падобны на вальс.

[Ад фр. mignonne — любая, мілая.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раўню́ткі, ‑ая, ‑ае.

Вельмі роўны. Лёгка і мякка слізгаюць палазы, пакідаючы за сабой па некранутай белі дзве раўнюткія палосы. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)